Pagina 21 [21]
OCR
1125 EPs of Ares An, Chriſtiana religionis, & ingeniorum altrix, ac Mufaetiam omnium gentium communis mater. Quem enim illa civitas, quamvis in alio mundo natum, non placido gremio excipicbat, fovebat, educabat? Quis illic , licet ab extremo orbis angulo profe&us ; fibi videbatur hofpes? Imo quam multis illa patria fua fuit charior, dulcior, atque etiam felicior ? Aut quod ingenium tam efferum fuit, quod illa fua confuetudine non mitius ac manfuetius nobis remiferit? Aut quis illic aliquandiu vixit, qui non invitus difcefferit, qui non ejus repetendæ datam occafionem libenter amplexus fir, non datam captaverit. Nimirum orbis hoc excidium crat verius quam urbis. Tot opinionum diffidiis labefactata nutat Chriftiana religio. Bellone furor nufquam abeft, & in tanto tumultuum fremitu, Mufæ, liberalefque difciplinæ , aut prorfus jacent frigentque, aut conterritæ filent. Et perinde quafi parum fit hic calamitatis , adjungunt fefe peftilentix, bulimiz, & rerum omnium caritas. Nec in his rerum fluétibus ullus bona fpei portus aperit fefe; Cœlum undique & undique pontus. Quanquam arbitror futurum , ut Ecclefiz Princeps Clemens in tam fæRequirit hoc malum infignem medicum, quem in illo nobis etiam Medicis cognomen polliceri videtur: requirunt hi Monarcharum animi magnum aliquem confultorem , qui illos nimium exacerbatos ad clementiam revocet. Et hic arridet nobis lætum omen Clementis Septimi, cujus pietati non dubito quin adfutura fint Numinis præfidia, fi modo populus ChriBian, agnofcens Dei manum ad vita correétionem invitantis , ſua fcelera confitens, non fiéto pectore confugerit ad illius mifericordiam. Alioqui verendum eft ne nobis eveniat quod evenite£gyptiis, quos remediis tam multis, tamque gravibus, infanabiles tandem unda maris abforbuit. Hac Euangelica febris , fic enim appellare libet, magna ex parte remittit fefe, bonamque fpem redituræ fanitatis præbet. Nam que nune prodit Luthervs, ejus fere generis funt, ut videatur xaawedédv' adeoque non placet fuis difcipulis, ut eum, fi Deo placet, appellent hareticum, affirmantes illum Euangelico {piritu deftitutum, humano {piritu delirare. Nec pauci cives, imo civitates refipifcunt. At vereor ne per quofdam recrudefcat morbus. Per quos inquies? Per cofdem , quorum finiftris confiliis, & vefanis clamoribus, malum hoc & ortum eft, & huc ufque progreflum. Victoriam autem Chriffo debitam ad fe rapere moliuntur, nec fatis magnificum triumphum exiftimant, nifi non folum hærefes roftratas videant, fed & bonas literas proculcarint. Siquidem harum cultores aliquanto vehementius impetunt, quam ipfos herefiarchas. Sed adverfus horum infolentiam, confido fummi Pontificis , Epifcoorum ac Principum æquitatem bonis ac doćtis viris auxilio futuram. Bene yale. Bafilea 1. Octobris, Anno 1528. Episroza DCCCCLXXXIX. » Ornarifimo D. Andomaro Edingo, Summi Flandrie Senatus ab attis, Gandavi, S. D. * IC TIAM atque etiam te rogo, ut epiftolam incluEin cures tuto reddendam Levino Ammonio clienti tibi deditiflimo, quo quidem nomine me tibi quoque obftriétum arbitror, nec gravate debeo, viro, ut audio, cum primis doéto atque humano. Quare poft_ hac & Erafmum in tuorum numerum adfcribes. Bene vale, Baflea x. Octobris, Anno 1528. Erasmvs Rot. CA MANÒ, A B Episrora DCCCCXC. Vives Erafmo. B Seneca que habeo, alia ex veiuftis funt mihi todicibus annotata, alia judicio meo ex co fenfu, quem mihi videbar partim ex verbis, partim ex propofiti ara gumenti ratione colligere. Sed qualiacangue fint, malo Auttorem slum legi G& cognofer multo dignifimum ex tua caftigatione in |Pudioforum manus venire, quam ex mea. Negue cnim dubito, quin exiturus fit dignus tuo nomine, modo ipfe velis operi & praefe> & adeffe: nec yulli alii fidas rem, in qua nonnalla exiffimationis tne pars vertitur, G magnus legentium frutlus: nam quomo= dvereomanos Guifpiam. Aldrifii nomen, anteguam epiffolame hanc inam legerem, omnino non andieram: Apnd Morum zallum vidi Senecam, qui vel ſtigma unum habea ret correttum, qram legi. Et ipfe ex Italia literas accepi ab homine non amico modo, verum & nonnibil propinguo, qui me hor= tatur, ut duos totos annos nikil nifi Ciceronem legam, & eum amuler in fententiis, in verbis, in figuris: ita futurum, ut longe poft me © alios permultos & Longolium relinguam. In quo rift puerilitatem iftam imi C tationis, qua maltorum ingenia velut faror quidam ina vale. Me nominatum abs te efe longe faifet gratiffia mum. Sed fenilis hujus duaeriuaros facile tibi gratians | E = compertum habeo nihil abs te inimico animo efe fatum. Nec mirandum eft, te oblitum feife mei, guum oce cupatus efes tot colligendis ex omni ordine & claſſe , ut illud mibi in mentem veniret , dum illa percurrerem, quod Ciceroni oratores recenfenti dixit Atticus: quanquam non me tibi excidife arbitrabar. Sed alio referebam confilii. tui rationem. Budæum ant quenguam prorfus offenfum efe illo tuo ditto, qui quidem dialogorum artera non ignoret, vehementer miror : tametfi hac diftordia inter vos non eff, ut puto, nova, fed vetm, © poft priorem illam reconciliationem verbis & epiſtolis ultro ac citro inter vos exafperata , compreffa tamen tantifper , nanc fe per occafionem profert alieno amiculo contesta. Tta Alecto hec, vel Ate, res hominum infeftat , ut nihil publicum , nihil privatum y quietum velinguat. Inter Principes bella , inter literas difidia, in humanitate ipfa rabies, in religionis unitate diverfitas, in charitate pietatis odium ac fevitia. Utinam dignetur aliquando Chriftus mitiore fno adfpetiw tantis malis finem imponere, & turbatis hominum rebus quictem ferenitatemque adferre. Et tamen, f quos oportebat concordes effe, ii fumas nos, qui carum artinm ac difciplinarum ftudio tenemur, que plarimis funt invife ac oppugnata magna anctoritate fretis & magna potentia. Hieronymum falutabis meis verbis. Si non libenter fcribit, nihil eft quod fe defatiget refpondendo mets literis. Doleo mea Opera of= ficina iſti fuiſſe vel damnofa, vel parum gueffuofa. Pofthac dabitur à me opera, ut ne amplins fim ei mos leus: & fi gua pofim, non defim ejus utilitatibuss id quod libens recipio me pro virili parte mea fatlurum. Quod vere illi feripferam, in canfs fuir Francifcanus quidam, qui nuper Bafilese fust tui videndi gratia. Is narravit Hieronymum Frobenium cupere mea ab fe excudi. Sed nibil mirabor eum © mentiri, cum tam multi, que iftinc veniunt, mentiantur, Nam quod gaeris, quis fit ille mendax? Efè qui alind hic nobis ait, aliud , ut ipſe ſcribis, iſtic vobis. Sed amabo, mi Pra= ceptor, pofthac nibil ego te iftis de rebus, nec ta, f videtar, ad me: nam non videris mihi, quoties in ha= rum rerum mentionem incidis fine aliquo loqui ffomacho. Nec tu me tantopere proferendî nominis capidum exiftia mess malim nni ant alteri in virtute prodeffe, quam no= men abfque aliorum utilitate per orbem, quantus quantus eft, diffundere. Negue enim ignoro, quane inigna res eft hac gloria, qua merita non [pellets quam inaa Tom, IT. Bb bb 2 nis g Ant 1528;
