Pagina 76 [76]
OCR
ficans alterum Deum adorari quidem , at neque prærum verborum portenta , quae Zutherzs pro {uo arbitra tu nobis gignit è fuo cerebro, monetque, ut alterum illum Deum finamus in {ta luce, nos tantum diſputemus de Deo crucifixo. Quis erat igitur ille Deus, cujus fapientiam Apoftolus loguebatur occulte inter perfeétos, cum apud infirmiores nihil fcirer; nifi Fefem Chriftum, & hunc crucifixum ? & quid eft quod alibi dicit 5 Spiritus omnia [crutatur , etiam profunda Dei? Philofophi natura viribus perfpexerunt invifibijia Dei , cognoverunt fempiternam ejus virtutem ac divinitatem, & eos, qui Spiritum haulerunt cceleftem , vult Deum illum fnere in fuo latibulo. Undequaque fas eft ferutari Deum, ex rebus conditis, è Scripturis, ex fenfu fpiritus 5 & experimentis. Tametfi fateor efle ferutandi modum , dum in hoc corpufculo peregrinamur. Nec eft idem omnium modus. Habet {uas quifque dotes. Sed age waétemus de Deo crucifixo. Nonne illius verba produximus ? Homo loquebatur hominibus, nimirum humano more , & nos illius verba juxta fenfum communem interpretamur. Sic loqueretur Medicus 2groto pereunti, quod ipfius fideliBus monitis obtemperare nollet , fic pater filio male morigero. Quis Angelus docuit Letherum „aliud logui Deum crucifixum, aliud velle Deum illum qui habitat lucem inaccefam ? Sinat ipfe Latherns illum Deum, quem è nobis non vult attingi. Cwr illius confilium effert & afleverat 5 quafi vixerit cum illo? Fatemur Deum in hoc mifum, ut omnia faceret ; diceretque, quæ pertinent ad hominum falutem : fatemur hæc onia multis nihil profuiffe , plurimis ceffifle in majus malum, haétenus convenit inter nos. Sed ubi controverfæ nodus ? Quod nos tribuimus vel meritis hominum precedentibus , vel humane voluntati avertenti fefe ab oblata gratia , hoc Lutherus walt ad{cribi arcane yoluntati, qua Deus ex propofito aliquos relincur ita faciat 5 fed reverendus Deus, qui talia & poffic & velit. Salcem addidiffet Lucherws, & juite velit, quanquam nobis caufee funt incognite ; fed dele&tatur paradoxis. Expendamus rurfum, quid inter nos conveniat, quid non. Effe quandam arcanam Dei voluntatem nobis inferutabilem , convenit : efle quedam, quorum caufas perferurari nec debemus nec poffumus, convenit. Verum illud non convenit, in omnibus preeceptis, in omnibus promiffis, minis, terroribus, expoftulationibus , blanditiis , banc voluntatem velüt šm pnyoriis Seo adorandam tantum efle. Si Zatherm dixiflet, aliquot homines fpeciali Dei voluntate, vel reprobari, vel attrahi , tolérabilius effet. Nunc illius dogma eft quod oppugno , Omnes qui fervantur, omnes qui pereunt, nulla fua culpa, nullo merito, fed mera neceffitate ; quod ad ipfos attinet, fervari aut perire, cum longe aliud fonent verba Dei crucifixi, qùi ut celarit alicubi voluntatem Patris infcrutabilem ; certe non fefellit nos: nec ea loquutus eft, quæ pugnant cum illa voluntate tantum adoranda. Chrifas promittit falutem , fi ad ipfum venire voluerimus , nimirum indicans per nos ftare , quo minus fervemur. At arcana voluntas nihil tribuit humanz voluntati, fed hominem mera néceffitate adactutn , vel fervat veľ perdit tin æternumi ; & tamen Perrss negat apud Deunt efle aescomeand. Ubi deftitui: tur humana ratio, liceat tunc ad adorandam voluntatem , velut ad facram- ancorain , confugere. Hie qeid opus eff, cum in promtu fit probabilis & nature confentiens ratio, cur alii pereant, alii ferventur. Si quis ponat effe fylveftres homines, quibus non effet auditum Evangelium, moveri quæftio poterat de arcana voluntate. De his*now agit Lutherm , fed de his qui andierunt Evangelium ,* & noluerunt obtemperare. Sed omnia’ mavult Zatherw quam fuum deferere doma. Hic nodus illi folvendus erat. Nam quod excufat etiam Judæisezhibituny fuiffe Deurs incarnatum, B G D E F ER A s MI 1380 hanc quaftionem. È Illud propius ad rem pertinet quod adjicit, objici poffe, ficuti jam objeétum eft 4 nobis , eum ad hanc voluntatem adorandam non inquirendam confugere, ut eludat nodum queftionis, quem diffolvere non ipof fir. Hic refpondet; Non ff meum inventum fed divinis Scripturis firmatum preceptum. Sic enim Paulus Rom. xi. Quid igitur queritur Deus © Quis voluntati ejus refiſtit $? &c Er an non habet porefaterz figulus? &c. Hic locus pott {uo tempore traétabitur , & in Diatriba tractatus et. Nanc illud tantum dicam, Si Paulas priufquam ad hæc verba veniret ; docuit nihil omnino momenti in noitra voluntate fitum effe , nec ad bonum nec ad malum, recte citat hunc locum Løs therus : fed fi & in his que præcedunt & quæ fequuntur, Apoftolus declarat aliquid & in nobis fitum effe; ut fervemur aut pereamus, quærat aliud teftimonium Scriptura. Præcedunt autem hae , Jgnoras quaniam bonitas Dei ad penitentiam te adducit : Secundum antem duritiem tuam, Xc. & mox audis patientiam boni operis. Sequuntur hæc, T» te autem bonisarem Dei; Si permanferis in bonitate , aliogui & tu excideris, Et illi fi non permanferint im incredulitate, inferentur. Ses quitur & illud, Obfecro igisar vos fratres , ut exhibeas tis corpora veftra, Xe. Anhæc funt verba nihil omnino tribuentis humanæ voluntati, fed omnia referentis ad meram neceflitatem ? Cur igitur Pag/es imponit ho: mini filentium? Non quia re[pondebar; fed quia cone tumaciter & impie. Simpliciter percunétantibus non dedignatur refpondere Deus. Sed divine providentia confilium eur Judæos , quibus erat promiflus, ex{pe&atus, exhibitus, rejecerit, hoc eft, paflus fit deficere, cum prohibere poflet, & Gentes à Deo alieniffimas {fubito receperit ad Euangelii gratiam , cum eas poflet in {ua impietate relinquere, non vult è nobis ul: tra quam fat eft inquirj,; nec tamen quoslibet fubmovet ab hoc ſcrutinio, fed impiedifputantes, nec hujus myfterii capaces. An hunc locum nemo vidit ex tot hominum millibus , qui nec recipiunt neceffitatem iftam, & aliquid rribuunt libero arbitrio? Verùm de his fufius in fequentibus. Nunc mihi vide; le&or, quam apte citet locum: Efaie Ly. qui nihil non dotte, nihil non in tempore promit è facrig Litteris, nihil nefcit, nufquam hallucinatur nufquam ofcitat. Sic apud Efaiam loquitur Deus: fe enim de die in diem quarant, & vias meas fcire volunt , quaſi gens qua jaftitiam fecerit, & qua judicium Dei fai non dereliquerst. Rogant me Judicia juftitia y © appropinquare Deo volant. Quid hic agit Deus, Lathere, mufcarum propulfator, pro mufcis nobis tales objiciens famos? An hoc agit, ne populus fcrutetur aréanam illam Det voluntatem? An potius arguit eos, qui fabbatifinis jejuniis , facrificiis 5 fimilibufque corporalium rerum obfervationibus , vindicabant fibi juftitiam, cum ef. fent hypocritæ, verique’ Legis violatores. $i proferam Æseronymnm fic enarrantem ; dicer efle facraruny Scripturarum ĉontaminatorem. Quid dicet, ubi videtit im cundem fenfum enarrantenr Oecolampadium ? Fortaflis & huic adimet fpiritum; pofteaquam defit in omnibus affentiri. Quid igitur fupereft, nifi ut Seriptura feipfam interpretetur ? Hæc præcedunt , Clama ne ceffes i quali tuba exalta vocem inam, 6 annuntia populo meo (celera eoram, & domni jacob iniquitates eorum. Hoc exordium nihil ad inquifitores arcan® voluntatis. Habent Legem in ore, ferutantur quid præcipiam, quid velim, cum nolint ea fervare, quæ Legis præcipua funt, videlicet amorem erga enim de die in diem quarunt, &c. Er perinde quafi Legem fervayerint, petunt 4 me veluti debitum factis premium, ac tantum non expoftulant cum Deo tanquam parum memori. Sequitur enim , Rogant me judicia jaftitia, & appropinguare Deo vos lent, Jaxta Septuaginta; Perent me judicium juſtum ;
