Page 39 [39]
OCR
69. #30) Heil. 1: 1306 tum non eft de receptis articulis apud idiotas in utramgue partem difputare, vel quia quaeftio receflus habet profundos, à quibus arcendi funt imperiti, cum his fatis fir tenere dogma'quod tradidit Ecclefia. ‘Nec in hoc tecum fentio, quod æquas omnes articulos fidei: funt enim quidam tam evidentes , ut de his nefas fit diſputare : Quod genus ſunt, Chriftum effe natum ex virgine, paflum fub Pontio Pilato: quidam tales, ut polt diutinam difquifitionem, tandem fuerint publica auétoritate comprobati, de quibufdam ne nunc quidem fatis convenir. De perpetua virginitate Marie dubitatum eft à nonnullis, donec illis occluderetur os ex Scripturis, rećtius enarratis. Dubitatum eft à Veteribus, an Romanus Pontifex eflet univerfalis Ecclefiæ Paftor, & licuit donec accederet Ecclefiæ decretum: & adhuc controverfum eft inter Scholafticos, an Romani Pontificis auctoritas fit gravior auétoritate Synodi generalis. Proinde fi tuum dogma viş æque credi, atque credimus Symbolum Apoftolorum, profer teftimonia Scripturarum seque dilucida, doce tuum dogma, ftatim ab Apoftolorum temporibus una cum Euangelio ad nos decurriffe. Igitur ut illa certiffime credo, ita mihi dubium non erat dogma de libero arbitrio pofteaquam de co pronuntiavit Ecclefia Catholica. Car igitur difpatas, inquis, tanquam rectiora fequuturus fr quis doceat, car Diatribam appellare maluiffi quam confutationem , quin hortaris omnes, ut meo rejetto dogma: te, conftanter teneant quod tradidit Ecclefia? Non decyant mihi vocabula, quibus & meam difputationem, & tuum dogma vocarem , quæ tibi jam nova non funt, fed tentare libuit, an hac civilitate vel ſanari poſſes, vel ad mitius re{pondendum invitari. Denique videbam res hominum plus fatis exulceratas, nolui mei ca: lami fævitia oleum, ut ajunt, camino addere. Denique ne difputaflem quidem, nifi tu fabulam hance fic evulgafles, ut in textrinis ac futrinis nunc paffim dif puterur, nullum effe liberum arbitrium, fed omnia mera neceflitate geri: & quafi parum ha&enus profeceris, narrant hanc tuam difputationem à Jona verti in Linguam Germanicam, quo textores & agricolas in me concites, quos concitatos placare non poffim, lingue ignarus. 3 Per omnia circumactus, taridem huc evadis, ut communem fenfum facias arbitrium de certantibus de claritate Scripture. Refifunt enim, ut ais, & gui clarifimis Scripture teftimoniis convitti Sent, fed communis fenfus indicat eos nihil habere quod merito contradicant. Sic confutati Saddzeei, obmutuerunt quidem, at non difcefferunt ab errore. Ineptum fuerit referre quid Sadducei potuerint refpondere, nimirum animas defunétorum non re&e dici homines, deinde nihilabfurdi fi Deus dicatur Abraham , Ifaac & Gacob, a quibus cultus fuerat dum viverent: quemadmodum patres fuperftites filiis, nomen patrum retinent juxta communem loquendi ufüm. At illic agebatur de refurre€tione corporum , que non evincitur ex hifce, verbis. Dices, cur igitur obmutuerunt? quia virtus divina erat in verbis Domini, quæ credentium animos attrahebat, impiorum confcientias percellebat. Verùm hac extra rem. Ergo fi tu quoque vis nobis os obturare, ut hifeere non audeamus, profer fimilia è Scripturis teftimonia, oftende nobis Spiritum in te loquentem, cui fi tentemus repugnare , fenfus omnium communis damnet nos, te probet. Atqui plurimi & hodie tibi reclamant qui videntut habere fenfum communem, & orthodoxis illis Patribus, totique populo Chriftiano, quis neget fuiffe fenfum communem ? Tibi tuifque robabilius eft deefe fenfum communem , tibi qai tanta maledicendi -impotentia debaccharis in cos, qui vel communicandi gratia dogmatibus tuis contradicunt : tuis qui addicti faétioni immodico ui ftudio NERI quicquid docuerisy eros Qa. Si provoces a n tum, rurfus cxigo fignum evidens. Reliqua, quæ adducis, tranfilio , quando nihil faciunt adverfum' me.| | w judices apud homines, utinam invenerit mitius judicium apud Deum! Illud. tantum dicam , me minus male fenfifle de homine, priufquam deguftafem librum quem conferipfit in Pontificem Romanum. Qui convenit tam operofa maledicentia cum Spiritu Chrifti? Nec hic ad rem facit, qualis fuerit Papa qui damnavit Hafum, mihi ignotus eft, & habent Papæ fuum jus dicem, cui ftant aut cadunt, Iili mei: judices funt, non ego illorum. Porro, quod ais quofdam fingere fimplicitatem, quo excufatius refiftant cognitæ veritati; dicentes : Homo fum, errare poffum , doceri cupio, mawque [fubjiciunt; non eft mihi fatis fattum , Vim facit Soripruri, &e, five hocin me ditum eft, fivc in alios, ego me certe ex illorum numero eximo qui fcientes ac volentes repugnant cognite veritati, prafertim in articulis fidei. Tu quomodo quod facis excufes videro. Sed nihil adhuc audio quod nodum diffecer, quo nobis evidenter tuum probes fpiritum. Verùm ita mecum pugnare videris, quemadmodum canis ille, ab Albanie Rege dono miflus Alexandro, pugnavit cum Elephanto. Is enim arte circumfiliens & allatrans hac atque hac delaflavit belluam, crebro rotatu adigens in vertiginem, atque ita dejecit. Plurimos ingenio do&rinaque preftantes, dignitate, quofdam etiam. miraculis ac martyrio claros fuifle, qui tuum dogma re nas potius & nos accipimus, jam caufam facimus cætera æqualem: reftat in hoc ftatu, ut evidentiffimum proferas argumentum, cur à vobis talibus potius ftare debeamus, quam ab illis talibus, ne repetamus totam collationem. Excuſas illos quod forte refipuerint ante mortem, alioqui damnandi. Id verifimile non eft, qui ror voluminibus conftanter eadem fenferint, fub | mortem mutaffe fententiam. At Bernardus moriturus \dixit: Perdidi tempus, quia perdite vizi. An hoc erat canere Palinodiam ? Quis fanétoram hee non dixit? Hxc vox eft modeftiæ, non Palinodiz, Sacre Scripture tam expofitam claritatem nondum probare potuifti, & de hoc mox aliquid attingemus, & fi prabaffes, probabilius eft te cxcutire quam illos. Si fpiritum alleges, in illos pronius eft caritatis judicium, ut largiamur non efe certum: Si electionem potiorum, confentaneum eft illos cum Ecclefia qua potiara funt elegiffe: Si fenfum communem, propenfior eft in illos opinio fenfus communis. Si refpondeas non efle mirum viros fpirituales aliquando juxta carnem fenfifle, totidem yerbis refponfum tuum in te retorqueri poterit. Si refpondeas Mundum efle regnam Satane , coque non mirum tot tantofque viros tam longa feculorum ferie excæcatos, non vidifle lucem Scripturæ, totum hoc multo probabilius in te retorquebitur. Nam & tu carnem circumfers, & in communi Mundo verfaris , in quo regnat Satanas. Nec expediunt te ex anguftiis qua multa fubne&is de excæcatis in gloriam liberi arbitrii, de his qui andientes non audiunt, & intelligentes non intelligunt, que magis in te quadrant, quam in Ecclefiæ lumina. Neque convenit huic loco, quod tu tecum comparas Chriftum, difcipulos tuos Apoftolis, Doctores ac principes Ecclefiæ Judæis : quodque tuam doétrinam vocas lucem, Patrum & Ecclefize decretum tenebras. Si nos urgere vis collationibus, alias tibi quæras oportet, iftas non recipimus. Multo ftultius adducis hîc Aria ta, & tamen hic non gravo te auétoritate Rcclefæ. Nihil nobis cum Judzis,.qui Chriffumapnofcimus Servatorem. Erraverunt & cruditiflimi Philofophi: quafi ego fcriplerim eruditos, magno ingenio praditos, non pole cæcutire. Ex una particula neétis enthymema, collige acervum conjeéturalem , & hine oftende tibi potius fidendum quam illis. Quam vero fophifticum illud : Negas effe verum, quod dixi Scripturam aliquoties non percipi ob imbecillitatem humani ingenii: Nn nn 3 Ni
