Page 35 [35]
OCR
1297 rum, aut in Ecclefia quicquam erroris fuiffe difimulatum, cum fanéti non fint nifi quiaguntur Spiritu Dei, Spiritus autem non errat , cumque Chriftus cum Ecelefia fua maneat ufque ad confummationem feculi: fed huc tendit tua ratiocinatio, ut intelligi velis, incognitum effe qui fine fanti, que fit Ecclefia, quin infuper illud conaris perfuadere, fic Deum moderari res mortalium, ut ibi videatur cfle fanétorum Ecclefia, ubi non elt, contra ibi fit, ubi non videtur: Item femper habitos pro fanétis, qui fuerunt impii, proimpiis habitos, qui fuerunt fancti. Sed hæc dum copiofe declamas, quid aliud quam confundis ac fubvertis prorfus omne judicium Ecclefia, & au&toritatem arrogas omnibus hereticorum conventiculis® Negas confequi, fi Deus paflus eft viros eruditiffimos longa ferie feculorum errare, ftatim & Ecclefiam errafle, illam, inquam, Ecclefiam, quam tu dicis occultam efle, nec oftendi poffe. Unde igitur tibiconftat, quod Wicleuus fuerit vir fanétus, & Ariani fuerint hæretici? An ideo fanétus eft Wiclevas quod damnatus fit ab Ecclefia, quam tu Papifticam vocas? Eadem ratione dices & 4rium fuifle fanctum, quod ab cadem Ecclefia damna‘tus fit. Hic fi provocabis ad Scripturas, quero num defuerint Arianzs Scripture. Non defuerunt, inquies, fed eas perperam interpretabantur. Sed unde nobis hoc conftat, nifi quod illorum interpretationem rejecit Ecclelia, diverfæ partis approbavit? Idem dici poterat de Pelagio, qui tibi quoque elt impius hareticus, non perinde, opinor, quod damnatus fit ab Ecclefia Romana, quam quod repugnet tuo dogmati. Verùm donemus fieri pofle, ut generale Concilium fit ita corruptum, ut aut nemo fit qui Spiritu Dei agatur, aut fi quis eft, non audiatur, fed ex malorum opinione fiat Senatufconfultum, tamen probabilius eft illic effe Spiritum Dei, quam in privatis conventiculis, in quibus fere deprehenditur fpiritus Satanæ. Si non poteft oftendi Ecclefia Dei, & tamen oportet efle aliqua certa judicia, tutius opinor publicam aućtoritatem fequi , quam hujus aut illius opinionem, qui contemtis omnibus jatert fuam confcientiamac fpiritum. Si fatis eft dicere, habeo Spiritum, credendum eft igitur multis diverfa nobis ingerentibus, cum vera non poflint effe qua diffonant. Quanquam ego non hoc agebam, an credendum effet, quicquid fanéti docuiffent, aut indubitatum effet quicquid Ecclefia definiffer, fed æquatis cæreris , volebam hoc probabilius videri, quod à talibus viris probatum effet, & publica Ecclefiæ aućtoritate confirmatum , quam quod hic aut ille de fuo proferret. Nec tu tramen audes dicere, quod hic ab origine Mundi femper fuerit Ecclefia ftatus, ut dicerentur populus Dei qui non eflent: alii rurfus eflent, qui neque fan Mb. I. 1298 miferit dottiffemos ac fanttifimos Ecclefia viros fimiliter errare, Quid Deus revelarit Ethnicis Philofophis aut Oratoribus non excutitur in præfentia, fed quid fugerit illos, qui guftaverunt Spiritum Dei, & in divinis Litteris multos annos diligentifime {unt veifati. An ideo non affeguuti funt, quia variant fententiis, aut quia difputant fufpenfa fententia?’ Sic nec vos confentitis in veltris dogmatibus. Er hîc dicis, gz ſeit? Verum an ideo Chriftiani non conftantiflime credunt refurreCtionem corporum, quod Philofophi fummi vacillanter de ea difputant? Addis quod Deus {anétos fuos abfcondir, ceu nobile margaritum non objiciendum porcis, ne impius videat gloriam Dei: & ramen Euangelium dicit ex frattibus eorune cognofceris cos. Siarbor bona juxta atque mala ex fru&ibus cognofcitur , eft aliquod de piis & impiis judicium- etiam in hoc feculo, lice: certiffima fint Dei judicia. Er hic erat locus difputandi de comparatione fruétuum , nifi decretum eflet cam Camarinam non movere. Hic, Lathere , {ulpicor mihi rem effe cum rbetore, cujus modeftiam utinam tu in omnibus tuis fcriptis fuifles imitatus, longe pauciores abs te alienaffes, aut, 4 tibi credimus , ab Euangelio! Tu nullum convitiandi modum nofti, neque quicquam omnino probare potes in co qui refragatur tuæ fententiæ: hic tametfi in difputatione fatis icurriliter deliciatur in Diatribam: Quid agis mea Diatriba, & domina Diatriba, tamen te moderatior eft, nifi quod ftuduit obfervare decorum perfone quam fuftinet. Quanquam quz hic difputat de fanctis, de Ecclefia, non multum faciunt adverfum me, qui non pugnem adverfus tuam fententiam ex illorum auétorirate, fedex divinis Litteris. Cætrerum pofita rerum æqualitate, ex quibus tu judicari vis, & hominum fententia in æquilibrio nutante, quero an aliquid momenti debeat habere Vererum & Ecclefiæ auétoritas. Hic erat {copus difputationis mez ,ad quem oportebat argumenta tua dirigere. Fareris effe Eccjefiam {tinguis canonem caritatis quæ fallitur , & fidei quæ non fallitur, quæ diftinétio huc tendit, ne quem credamus fanétum, nifi divinitus declaratum. Caritas credit omnes fanétos qui baptizati funt, fides non item. | Ut hee ita habeant, tamen quoniam caritas, qua fperat omnia, multis etiam argumentis confirmata credit orthodoxos Patres fuifle fanctos, in ancipiti re tantum habere momenti debet, ut in cos fimus procliviores, qui vor feculis publico Orbis præjudicio commendati ſunt, quam in cos, qui non alio nomine commendantur, nif quod baptizati funt. Itaque fi vultis illorum auċtoIritatem nihil valere ad confirmandam opinionem , nec quis {cit? Si fateris nefciri, quid agit tua affertio, que Gonciliorum & Orthodoxorum omnium auétoritatem rejicit, ac refcindit omnia fere Ecclefi& decreta? Si nobis conftaret in veftra Ecclefia efle Spiritum Dei, merito hanc rejiceremus cum veftra pugnantem., Nunc cum fatearis incertum effe ubi fint fanéti, ubi fit vera Eccleſia, quæ non errat, aut incerti fluctuabimus, aut fequemur ca que veris funt propiora. Quod autem me provocas, ut ex Papæ regno vel unum proferam Epifcopum qui fuo fungatur officio , aut unum Concilium, in quo fit aliquid decretum quod faciat ad Chriftianam Religionem, acnon potius ad profanas nugas de palliis, dignitatibus ac cenfibus: quod ad priorem partem attiner, ut fateor effe paucos Epifcopos, qui vere agant Epifcopos, ita quofdam proferre liceret, in quibus non defideres pii Præfulis officium, inter quos numero fo. Epifcopum Reffenfer. Sedhunc prounus rejicies, quod in te feribat , & ideo nihil habebit ponderis tua rejectio. Nec eft quod hic clames me in gratiam illius fcribere, nihil ab illo cenfus vel accipio vel ambio, &in multis diffidet è meis opinionibus, nec meis ftudiis ita multum tribuit. Poftremo quid illo tuo ſimili diffimilius : Ciceronem Dens permifit errare in cauſa liberi arbitrii; | meliorum jam refpondi, quemadmodum ad Scripturæ ‘teftimonia, cum & elećtio fit utriufque partis , & inter| pretatio. Proinde nec illa cantilena ad me pertinet, qua dicis quofdam pofthabito judicioconfula vorare omnia, aut perverfo judicio meliora refpuere. Ut tales aliqui \fint, tamen non eft tam male fufpicax cavitas, ut talem opinionem concipiat de proceribus Ecclefiæ, nif & quod præfcribunt, manifeftam præ fe ferat impietatem. ; Sed tandem accedis ad nodum queftionis. S?, inquis, abftondita eft Ecclefia, fi latent fant, quid cui credemus? © nt tu argutiffime difpatas, quis nos certos es, utringue funt Rabini 5 fi vitam, utringue peccatores; (Scripturam yutrigue amplettuntar. Sin Scripturam judicem facimes, hujus multis in locts incerta eff interpre~ tatio, & utraque pars Scripturam ad fuum trabit fenfum. Unde feguitur nt hic Scepticos agamus, nifi quod tæ ,inquis, omnium optime facis, qui fic te dubitare dicis, ut veritatem querere te & difcere tefferis, interim in eam partem inclinans gue liberam arbitrium afferit , donec veritas eluceftat. Finge mihi nullum efe fenfum genii aut phrafeos: an mibi , Zarbere, puras obſcurum, quis Tom. IX. Nn na haec 62. 63.
