OCR
1293 HYPERASPISTAE dam.: quin potius arbitror Apoftolos inter perfectos docuifle, efe liberum arbitrium, quod in nobis fimul operetur cum gratia Dei, præfertim cum hanc fententiam ex ipforum fcriptis aflerant eruditiflimi viri. Aperis aliam rimam ad elabendum. Ais illos quantumvis fpirituales aliquando ut homines juxta carnem fenfifie. Non repugnamus: fed quod objicis eft vobis cum illis commune, & redit comparatio, utris potius tribuendus ſit ſpiritus, vobis an illis, Nec exigo à vobis miracula: fed cæreris paribus , argumentor illis potius habendam fidem qui miraculis claruerunt, quam qui nullis miraculis commendantur. Proinde non æquum facis, quod viciffim à nobis exigis miracula. enim nos fumus hujus novi dogmatis auétores, fed corum auctoritatem fequimur, qui fanétimonia miraculifque celebres funt. Proinde nihilo verecundius à nobis exigis, ut miraculis afferamus liberum arbitrium, quam fi quis exigat à Theologis, ut, miraculis approbent Euangelii veritatem, Satis enim eft hoc femel miraculis ,& Orbis'confenlu fuiffe comprobatum. Cæterum quod ludens ais, ab his qui aflerunt exigi probationem, non ab his qui negant, & rurfus adfers è Sophiftarum aut Jurifperitorum Scholis. proverbium, Negativa nihil provar : Primum refpondeo, legem iftam ſophiſticam in decretis Ecclefie nullum habere locum, garet Chriffum natum ex Maria virgine, aut negaret matrem ejus fuifle perpetuo virginem. Ad hac tu non folum negas receptum dogma , fed afferis tuum. Perinde quafi quis ingreflus fandum alienum, vi deji- |, ciat eum qui à tritavo poledit, fic negans effe illius, ut allerat effc fuum: an ab hoc non exigetur probatio? Imo jura favebunt poffeflori titulo prælcriprionis, etiamfi quid defecerit in probatione. Si præfcriptio quinquaginta annorum repellit vindicatorem, & conftabilit jus poffelloris, nos plus quam mille annis tenemus hoc dogma. Repellendus igitur eras, etiamfi tantum negares noftrum dogmą $ nunc tuum novun fic afleris, ut velis nos à tam vetufta poffeffione depellere. Et quando video te verfari in rhetoricis, opinor te fcire, in Anticategoriis quoniam intentio conjecturalis è rco retorquetur in aftorem; ab utroque pariter requiri probationem: qualis eft illa controverfia inter cxcum & novercam , Occidifti patrem. Non ego, fed tu. . Hîc fit uterque reus fimul & a&or, & ab utroque judex exfpectat probationem. Itidem vos dicitis, Meum dogma pium eft, veftrum autem hæreticum: nos totidem verbis regerimus intentionem. Vides quam inepte tibi arriferit proverbium illud , Negativa nihil probat. Denique fic loqueris „ quafi nullus Veterum unquam probavit liberum arbitrium, cum ea res tot libris agitetur & hodic, nec ab uno. Variant, efto: fed in hoc confentiunt, quod liberum arbitrium fit aliquid, quod opitulante gratia nonnihil conferat ad falutem. At non admittis humanam probationem, fine miraculis & auétorirare facrarum Litterarum. De miraculis jam dixi: teftimonio Scripturarum & illi confirmant fuam opinionem, fed illorum interpretationem rejicis. Verùm codem jure nos pof famus rejicere: tuam abfque: miraculis. Proinde quod revolutus ad convitia jocoíque, negue perfonæ quam geris, neque difputationi tam feriæ congruentes, provocas noftrum Baal ut per liberum arbitrium vel unam yanam Creemus, vel unum pediculum oecidamus. Primum fatis procaciter Deum Ecclefie, quem tot millia, fan&orum adorant, gui ftatuerunt ac ftaruunt liberum | arbitrium, Baal appellas, & tuæ congregation: verum Deum vindicas. Nec interim tamen quicquam adfers ad folvendam quæftionem. i ee i Nihilo magis ad rem faciunt qua congeris Capite proximo. Flagitas enim ut doceamus, quodnam opus bonum fanéti fecerint vi liberi arbitrii, & hic putas omnes nos futuros ranis & pifcibus magis muros, Cui non erit in promtu vicifim rogare, quod opus boim?! Da wmiris s Lib. I. 1294 in nobis agat gratia? Si nominaris, idem’ dicét fieri à libero: arbitrio. Quod fi mavis refponfionem magis accommodam rei, nullus erit tam rudis aur infans, quin illico reſponſurus fir , Non hic agitur de libero arbitrio miraculis aſſerendo aut abrogando : nobis enim pro miraculo: eft Scripturarum auétoritas, cum definitione Ecclefiæ. Quid igitur agitur ? Hoc agitur, an |conttantis animi fic, deficere ab opinione , quam tot | viri, fanétimonia miraculifque celebres, tradiderunt, | deficere ab Ecclefie decreto » & animas noftras tue. | fidi committere ; qui nuper cum paucis exortus es, cum nec tux congregationis proceres vel tecum vel | inter ipfos confentiant : imo cumi ne ipfe quidem te|in principio; aliud in progreflu, #aniveddv quod prius dixeras- Nam quod obiter arguis liberam arbitrium non cffe rem ſpiritus, ſed humanum inventum, cx co quo initio confeffus fum hane quæftionem & ante Chrifum taiffe jaétaram inter Philofophos, vides, opinor, quam frigida fit tua ratiocinatio. Mundum fuiffe cornditum docet Pazo cam Poetis: an ideo: Chriftiani non reéte aflerunt Mundum efe conditum, refellentes eos qui docent Mundum non habuiffe initium ? Plato docet animas fupereffe à morte corporis, an ideo nobis non eft idem allerendum ? Philofophi docuerunt Deum efe mentem , fumme potentem , ac fumme bonam, quæ nufquam non adfit ; cum nullo loco poffit comprehendi, an non eadem pie aflerune Chriftiani? Arifroteles in Oeconomicis docet inter maritum & uxorem oportere mutuam cfe caritatem, ac perpetuam amicitiam qua arétior inter homines efe non poffit: an idco Paslus male precipit , viri diligite uxores veftras? &c. Aliaque funt innumera, que nobis funt communia cam Ethnicis Philofophis, nec id elevat auétoritatem dogmatum noftrorum , fed confirmat, quod illi per lumen naturæ nonnihil viderunt earum rerum, quas nobis tradit. Scriptura divina. Sed nøn credimus Philofophis, nifi cum Scriptura confentiant. Fateor, & liberum arbitrium ex Seripturis afferimus, perperam , inquies, intellectis. Ergo de interpretatione contentio eft. Tu neceflitatem rerum omnium paulo ante probabas ex /irglio, & liberum arbitrium, ideo non potas afferendum, quod a Philofophis waétaram fiv? Religua quanto copiofius profequeris, quontam nihil faciunt ad id quod propoiueram, tanto plus verborum perdis. Exigis ut tibi prafcribamus formam ac vim liberi arbitrii, quid fit , quid poffit , quid agat. Atqui jam ante confeflus es omnia fuifle prodita Sophiftis, quid fit, quid valeat , quid agat , quomodo habeat, &c. Videlicet itå poltulabat tua rhetorica, ut ibi in odium mei laudares Sophiftas, quos cum nufquam non appelles impios ac blafphemos, ibi negas illos Brass Si blafpbemi ſunt, G impi, f hoftes Chrittianifwi, fi ceci, cum dogma fic mihi cum illis commune , quomodo liberas illos blafphemia, quam in me criminaris? Nos cum Ecclefia deferipfimus vobis liberi arbitrii naturam , vim & actionem, fed ca deferiptio, que placet Ecclefia Catholice, tibi tuifque dilplicet: probamus ex Litteris facris; fed noftra interpretatio: tibì non placet. ‘Tu neceflitarem probas ex Virgilio & facris Litteris , fed tua interpretatio non placet Ecclefiæ. Quomodo igitur nobis comprobabis tuum dogma? Stipulaberis à |nobis, ne guid requiramus aut recipiamus præter Litteras facras, fed fic ut tibi concedamus, ut eas tu folus | Sic victoria penes ite fuerit, fi patiamur re non difpenfatorem, fed do[minum fiefi divinæ Scriptures. Porro quod hîc viris fanétis 8 Orthodoxis 4 me laudatis infultas, haud preeter morem tuum facis. Piget tantee loquacitati refpondere, cum extra caufam dicantur omnia. Quando incipies aliquid dicere de tribus capellis ? Abfolve collationem noftram; & indica utris potius debeamus fidere, tibi, an tam au| Quito Senarai ? Noftram orationem ferre non potes, qui so.