Page 15 [15]
OCR
1257 HaPpERASPISTAE 1258 mundis. Tu videbarisad hoe idoneus, & orbis:applaufus, favorque Principum ; felicem aliquem exitum pollicebatur, ad cam rem videbam quam effet inutilis ifta tua violentia, non in Pontifices tantum, aut EpifcoPos, in quos ferociam tuam plerique fortitudinem Euangelici pectoris interpretantur, fed in omnes qui mutirent adverfum te: nam quid in me feriberés nunquam fui follicitus, & propemodum optabam, ut tuo calamo lacefferes etiam non refponfurum, tantum aberat, ut eam modeftiam mihi perfuaferit tui formido. Quod fi paratus eras debacchariin omnes, qui fabulam abs te fufceptam non omnino improbarent, aétionem tur mala quibus afueveris. Pero igitur hanc Eccle» fiam donec videro meliorem: & cadem me ferre cogitur, donec ipfe fiam melior. Nec infeliciter navigat, qui inter duo diverfa mala medium curfum tenet. x Nune ad ca que tu ex mea Preefatione decerpta, magno artificio detorques ad calumniam , & locum communem de Scepticis nobis aperis. Hic ftatim excitas trageediam, quod Scepticoram meminerim: quali fentiam ommino nihil afferendum. ‘Nec facis calumniandi finem 5 donec me facias atheon, cum prafatus fis te nolle runc judicare de animo meo. Quam pulpiftolis editis teftatus fum. Cur difimulabas ? Sed nolebas me exonerare invidia, hoc erat catum & callidum tuorum confilium. Moderationem autem non ego folus in tuis feriptis defideravi, defiderant etiam ii qui tibi funt juratiffimi. Siquidem ipfare comperiunt, quot hominum millia calami vui fevitia, aut fi mavis parum Euangelica facetia, abalienarit ab Euangelio, fi modo quod tu doces Euangelium eft. Ac multis quidem feftivus es vifus, cum in hanc & illum luderes, cum in Pontificem & Regem Anglia, fortis etiam & intrepidus, cæterum ubi pari modeſtia tractares Caro/ffadinza, diétu mirum, quam hic difplicueris tuis cwepyois. Et ſerre non potes fi ego, qui fumalienus 4 veftro confortio, modeſtiam in te deſidero? Verum hæcalias fortaſlis incident opportunius. Tlud riſi fateor, quod negas te deterritum a refpondendo timore mei. O fortem virum! Quid ego audio? An tu tantus leo timeas mu{cam Erafimum, aut fi quid mufca imbecillius? an mihi ſunt armatæ phalanges? an ulla factio? An verfor in aulis Principum , ut illos in te concitem? Nemo magis fugit aulas. Er fi quid mihi cum illis eft confuetudinis; haétenus quofcunque potui, diétis & fcriptis revocavi a fevitia: re&e-ne an perperam , alii viderinr. Ego carnifex eſſe non poflum, factiones femper odi. Hactenus folus eflfe volui, nif quod ab Ecclefia Catholica non fegregor. Nihil igitar erat quod metueres, cum uno eoque inermi, tibi tot conjuratis munito res erat. Sed armatus, inquis, es eloquentia. Eam in te non exercui, fi quam habeo : nec hanc armaturam fojum depofui, verum etiam omnem auctoritatem, Ecclefiæ procerum, qua vel {ola fatis armatus videri poteram. Quorfum igitur attinebat excufare umorem homuncionis, & unius, & exarmati, qui & Pontifices, & Cefares, & Theologorum cohortes hactenus fortiffime contemfifti® Verùm in his tibi rbetoricari libuit. Jam illud qui confiftit; ut mea Diatriba multos ex his, qui’ {piritum € tuis feriptis nondum hauferant, fubverterit, cum adeo frivolis nitatur argumentis, ut tibi tuifque rifum ‘potiu’ ac miferarionem moverit? Adeo-ne facile deficiunt homines ab Euangelio? Ecce autem aliud incommodum. Ubique lubricus fum, inter Scyllam &c Charybdim navigans: & hic. fcilicet fit mentio Protes & Ubffis, miiror cur pratermiferis Polypos &.Chamzleontes, Veriumnos è Empufas., Tale feculum, Lythere, nobis peperit tua fortitudo, iut jam de Chrifto nec bene loquiliceat nec male. Quanquam eft hoc hominis imperiti, non temere quicquam afierere, fed ab aliorum magis pendere judicio. » Certe in Diatriba non ago Protenm , fed ingenue propofitis diyerforum fententiis, defigno cum quibus mihi potiflimum congrediendumi left:08 poft argumentationem aperte pronuntio , quam fententiam iple fequar. Pol to quod mihi videor, ut dicis inter Soyllam & Charybdinz navigare, vix habeo quod refpondeam , nifi tu declares, utram Ecclefiam Charybdim aut Scylam appelles. Ab Ecclefia Catholica nunquam defeci. ; Tua, Ecclefiæ adeo nunquam fuit animus dare nomen, ut homo; plurimis alioqui nominibus infeliciflimus > hoc éerte nomine videar mihi felix, quod conftanter a veftro foedere abftinuerim. Scioin hae Ecclefia, quam lo nuno de animotuo jadicare, & quod fequitur, 49eoy Lucianum ## peélore circhmfers. Et hic mihi liberum facis, utrum videri velim ridiculus orator, an impius & infanus fcripror. Hæc eff illa tua moderatio, qua meam Diatribam imitaris. Verùm hîc mihi vide, quam bis agas calumniofe. Primum ipfe nominatim excipio à Scepticis , quicquid facris Litteris proditum-eft, aut quicquid nobis tradidit auctoritas Ecclefiæ. Nihil opus ut mea verba recenfeam, cum ipfe recitaris. Pro= inde totus ille fermo, quo magno fupercilio deteftaris Scepticum animum in his quer funt Chriftianæ Religionis, mavifque vel Srosers pertinaciores affertores, tibi fapientiflimo oratori prorfus extra caufam declamatum eft, ut non peffime te ipfum reprehenderis hifce verbis: Sed ego longe frultiffimus, qui in re clariore quam Sol eff y verba: © tempas perdo, Et tamen non potes definere, fed fubjicis, non minore temporis jaétura: Quais Chriftianorune ferat aferiiones efe coniemnendas? Hoc efet aliud nihil, guam femel totam Religionem de pietatem negaffe, ant afernife nihil efe Religionem, ant pietatem, aunt ullum dogma. Quid ergo in quogue affevis: non delettor affertionibus, © hoc ingenium te malle quam diverfum ? Weec tua; Lathere, verba funt. Sic argumentaris homo fapientiflimus adverlus imperitum, quaſi mecum non de caufa, fed de principatu imperi Sed quid dices de iftis tuis verbis, ubi non de una Li beri Arbitri cauſa, ſed de totius Religionis dogmatibus generaliter dicis : Si licerer per inviolabilem auttoritatem divinaram Litterarum, & Ecclèſiæ decreta, te diſceſi rum da Scepticorum fententiam, adeo non deletlaris af fertionthys? Quis Chrifftanus ficlogueretur Ara tu. Quantum tribuam facris Litteris, quamque non vacillem in articulis fidei, puto fatis liquere ex {criptis meis. Hic adeo non opto nec habeo Scepticum animum, ut pro his mortem oppetere nihil dubitaturus fim. Sed de dogmatibus contentiolis loquor, in quibus & olim Ecclefia Sceptica fait, dia confiderans antequam defini= ab utroque, de comprobationé vocis homufi, de transfubflantiatione panis in corpus Domini, de Purgatorio, de Baptifmo non iterando, de baptizandis par: vulis, de conceptione Virginis matris, & fortaffis de Libero Arbitrio: de his & hujus generis quæftionibus loquor, in quibus fi nihil definifler Ecclefia, rogatus quid fentirem, refponderem mihi non liquere , fed Deo cognitum effe. Pofteaquam de his quoque definivit Ecclefia , contemtis argumentis humanis, fequor Ecclefie decretum, & Scepticus efle defino. Referam mea verba, qua tu fatis rhetorice deprayas : horrucrim a pugnis. Audis, Luthere, me non de Scri|pturis facris, fed de pugnis, hoc eft, contentiofis \quaftionibus agere? Er mox: Eogue femper habui prins in liberiorsbus Adufarum campisiludere, quam ferro cominus congredi: & adeo non'deleStor affertionibas, ut facile in Scepticorum fententiam pedibns difcefuras fe, #bicunque per Sonipiurarum divinarum inviolabilem auttoritatem, &c. Nimirum impius animus eft, qui non audet definire, de quo'nondum definivit (Ecclefia :: quique inre- controverfa dubitationem aniKk kk 3 mi 9.
