Page 40 [40]
OCR
SL JOANNIS CHRYSOSTO 2Reg.1. David deplorans Saulem dixit, Quomodo ceciderunt potentes Ne annuntiaveritis in Geth, negue predicaveritis ia viis Aftalonisyne latentur filie incireumciſorum. Quod fi ille rem manifeftum noluit traduci ne adverfariis gigneret voluptatem: quanto magis non oporter hee etferre ad aures alienas, fed potius ad noftras, ut negue hoftes audientes gaudeant, negue noftri re cognita gi concidant, {ed oportet cohibere rumorem, & undikite zj, quaque competcere. Ne mihi dixeris, *hocilli dicecebam , BANC, apud te ipſum contine verbum. Quemadmodum ĉr vere TA MOM poteras tacere 5 ita necille poterit haec apud fefe size, continere. Hæc non dehoc præfente tantum jejunio diA co, fed de cæterisetiaminnumerabilibus peccatis. Ne dum hocconfideremustantum, anmultifintabrepti, fed ilerat, Jud confideremus, quomodo illosreducamus, ne exag72° geremus res hoflium ac noftrasdejiciamus, neillospotentes oftendamus , noftras vero res imbecilles, fed omnia potius in contrarium faciamus. Novit etiam fama vel dejicere, vel erigere animum. Ideoque moneo ut illos rumores augeamus quiresnoftras attollunt magnafque viderifaciunt,non autemilla, fratres ,exaggeremus quæ toti fodalitati dedecus offundunt. Contra {i quid audierimus boni, apud'omnes proferamus. Si quid vero mali pravigque, apud nos ipfos occultemus, idqueut tollamus, nihil non faciamus.» Et nunc obambulemus , curiofe fcrutemur, contemplemur eos qui lapfifunr, etiam{iin ædesoporteatingredi, ne gravemur. Quod fi ignotus fucrit, nec ulla ex parte ad te pertinensisqui cecidit, fcrutare, eftocuriofus, quem habeat amicum aut neceflarium , & cui maximeobtemperet, hoc affumto| ingredere in ædes, ne pudefcas , neque erubefcas. Sil ingredereris pecuniam poftulaturus autbeneficium accepturus ab illo, æquum erat erubefcere , cæterum guum pro illius falute ingrediendi occafionem ceperis, liberatus ‘es ab omnicrimine. Affidefane, loquerecum| illo, aliisderebus facto fermonis exordio, quo correétio careat fufpicione; Dic mihi, laudafne Fudeos co quod 6 &legis tranfgrefloremappellant? Profeéto non fuftine-| bit fi fueritChriftianus, etiamfi milliés fudaizet, dicere, | laudo, fedobturabit aures dicetque tibi, abfit. Bono animo fis homo, quum ab ipfo ceperis confenfum unius proloquii. Rurfus aflumito dicens : Quomodo igitur cum illis, dic mihi, quomodo particepses fefti? quomodocumillisjejunas? Poft hæcaccufaillorum improbitatem , expone omnem iniquitatem , quam fuperioribus dicbus narrabam apud veftram caritarem, a loco, a tempore, atemplo , a prædictione Prophetarum redargui: oftende, quomodo truftra & incaffum omnia faciunt, nec unquam ad priftinum ftatum reditu-| ri funt, quodque fas illis non eft extra Hierofolymam| quicquamtale facere. Ad haec commonefacias gehenne ,| formidandi tribunalis Chrifti, eorum qua noftram caufam illic, vellevaturavel gravaturafunt, quodque illorum omnium redditurifimusrationem, quod ultio non _ parva repofita eft eis qui taliaaudent. Commonefacito Gal. s. & Pauls dicentis, Quicunque in lege juftificamint a gratia excidiftis: & rurfus comminantis, St circumcidamini , Chriftas nibil vobis proderit, dicitoque quod quemadmodum circumcifio, ita & jejunium Judaicum e cœlis expellit jejunantem , etiamfi habuerit alia innumerabilia benefacta. Dic, quod Chriftiani propter hoc vocamur & fumus, ut Chrifto pareamus, non utad hoftes curramus. Quod fipratexatcurationesaliquas, dixeritque tibi, pollicenturremedium , &ideoadilloscurro; patefacito illi impofturas, incantationes, applicaturas, veneficia. Neque enim alio modo videntur mederi, neque enim vere medentur. Abfit. Quin ego quidem illud longe mirabilius dicam, etiamfi vere fanarent , fatius tamen eſſe emori, quamad Chrifti hoftes accurrere, itaquefanari. Quid enim prodeft curare corpus, anima pereunte? Quidautemlucri,aut quid folatii nancifeamur, mox conjiciendi in ignem æternum 2 Nam ne dicerentifta, audi quid dicit Dominus, St exffirerit Prophetain te, aut! [omninm fomnians, edideritque fignum ac prodizium, eveneritqae fignum ac prodigium fient locutus eft, N MI ADVERSUS Jupæos 52 A eamas ex [ervianius Diisaliis, ne auſcultetis Prophetæ illi» guoniam tentat vos Dominus Dous veſter» an diligatis ipſum ex toto corde veflro. Quod dicit tale eſt, Siquis, inquit, Propheta dixerit, Poſſum excitare mortuum , mederi cæco, fedobtemperatemihiadoremusDæmones, immolemus Idolis; Deinde fi qui hæc loquitur poflit mederi cæco, aut excitare mortuum, nec ipla præftanti credideris, inquit, coquod Deustentanste, permifit urille hoc poflit, non quod ille non noffet tuum animum , \fed ut tibi probationis occafionem exhiberet, anyerediligeres Deum, Eftautemamantis, etiamfi exanimesad vitam revocent qui nos conantur abamato diftrahere, nequaquam tamen ab amato deficere. Quod fi he dixit Fudeis, multo magis ad majorem fapientiam invitavit cos, quibus refarreGtionis oftiumaperuit, quibus preecepit ne in rebus prazfentibus figerent amorem, {ed ſpes omnes ad vitam futuram transterrent. Sed quid dicis? Affligit te, premitque corporis morbus? Atquinondum tanta pafluses, quanta beatusille ob, imo ne minimam quidem partem malorum illius. Siquidem poftquam fmul interiflent greges & armenta cum caeteris omnibus, in preedam abduétus eft & puerorumtotus chorus, eaque omniauno die peraGafunt, utnonmodo natura calamitatum , verum etiam perpetuitas dejicere poffer lathletam. Poft haec omnia vulnus accepit letale, vidit c vermes toto undique corpore fcatentesnudufque feditin “\fterquilinio, publicum iis qui aderant calamitatis {pećta[culum, ille juſtus, ille pius ,illeab omni malo opere abili inensathleta. Ne hic quidem erat malorum finis, {ed doloresaddebantur diurni pariteracno&turni , novaque quæ| dam &c admirabilis illum fames oppugnabat : Avenam, inquit, video cibum meum: probra quotidiana , fcommata, rifas , Nam famuli, inguit, mei , & concubinarum mearum \filiz infurvenerunt adverfumme, &infomnis terrores, Cogitationum perpetua quædam fluétuatio. Atqui uxor | confiliumdedit, ut ab hisomnibusmalis liberaretur, ita ‘loquens, Dic aliquod verbumadverfus Dominu y ac mo(rere. Dic, inquit, blafphemiam, & ab urgentibus maD lis liberabere. Quid igitur? Num fabvertit fanétum iljlum yirum mulieris confilium? Imo contrarium fecit, magifque fibi fumfit alas, fic ut etiam increparet uxo‘rem. Potius enim duxit, majoribus aflici cruciarique doloribus, innumeraque perpeti mala, quam blafphe\mia ulla tantorum malorum relaxationem confequi. Iti\dem &cille qui triginta o6to annis detentus fueratin infirI mitate fua, fingulis annis currebat ad pifcinam , & fin- . |gulo quoque anno repellebatur, nec affequebatur fani\tatem, fed quotannis confpiciebat aliosfanari, propterea (quod multoshaberent aquibuscurarentur, fe vero, quoniam nullos haberet qui ipfum exhiberent, in perpetua manere paralyfi. Ne hic quidem confugit ad divinos, non adiit incantatores, aut profiliit adeos qui per applicaturas promittunt fanitatem, {ed exfpeétavit divinam opem, eoque tandem admirandam quandam & inauditam fanitatem adeptus eft. Lazarus autem cum fame, cum morbo, cum folitudine per omnem vitam Icolluétatus eft, non triginta & oéto annos verfatus in his, {ed per omne vite tempus. Sic igitur & exfpiravit in divitis veftibulo jacens, contemptus, irrifus, efuriens, [canibus objectus pabulum. Sic autemilliuscorpus debilitatum erat, ut mec canes irruentes ulceraque illius lingentes poffet abigere. Haud tamen quærebat incantationem, non petala circumligavit, non expertus eft impofturas , non veneficosad fe vocavit, nec aliud quicquam vetitarum artium tentavit , fed prius habuit illis immori malis, quam ulla ex parte deferere pietatem, Quam igitur veniam nos impetrabimus, qui, cumilli in tantis malis perdurarint, ob febriculam, aut leve vulnus procurrimus ad fynagogas, veneficos & impoftores in ædes noftras accerfimus? Non audifti , quid dicat Scriptura : Fili , fi aceedss (erviturus. Domine ,prapara antmam tham ad tentationem , dirige cor thum & perdura in morbo ac paupertate, in illo fidens efio. Sicut in igni probaturaurum, fic homo fitacceptus in camino dejectionis. Situfamulum tuum flagris caecidetis, & ille tigintaautquinquagintaplagisacceptis, illico provocet ad libertatem, aut deferattuum dominium, & adalios quofpiam Cap. 2. Ecclef,
