OCR
49 O R A ST I NE E OR E so priufquamaccuferisac deteraris, tu condemna quex facta funt. Nam fi quis alius deindeteredarguerit, non jam confeffionis eft officium, {ed illius qui accufat correctio. | Quapropter & alius quifpiam inquit, Juſtus ſuïipſius ac-| quæritur ut accufeste ipfum, fed'ut prior teipfum accuſes, nec ex{pectes ab aliisredargutionem: Petrusitaque! polt illam nefariam abjurationem , quoniam celeriter | fuum ipfius peccatum recordatuseft,, nulloque accufante dixit peccatum, flevitque amare, adeo abluit illam abnegationem, ut ctiam primus Apoftolorum fuerit fa-) étus, ac terrarum orbem totum fubjecerit. | Sed quod dicebam (Nam oportetad id quod propofitum eratreverti) fatis vobisex his demonttravit ratio, quod non oporteat fratres lapfos negligere neque contemnere, verum profpicere quidem illis ante peccatum, cæterum ctiam poft peccatum multam ergaillos præftarecuram. Itidem faciunt & medici, præſcribunt enim ac præcipiunt hominibus, quæ poflunt illorum fanitatem tueri, omnemque morbum excludere, cæterum ubi neglexerint prælcripta, & in valetudinem adyerfam inciderint , non negligunt eos ipfi, fed tum maxime multam adhibent follicitudinem , quo illos morbo levent. Itidem& Paylus fecit, qui eum qui ftuprum commiferat, poft illud peccatum quod ne inter gentes quidem inveniebatur, non contempfit, verum ctiamaverfantem, | nolentemque confiteri peccatum , fed fubducere fe parantem ac refilientem, reduxitad fanitatem, & ita reduxit, ut conjungeret corpori Ecclefia : neque dixit mifit, peccatum perpetravit, nec vult defittere a lafcivia, verum fibi placet, & immedicabile vulnus reddidit. Sinamus igitur illum ac deferamus. Nihil horum dixit, fed propter hoc ipfum mazime multa ufus cft erga illum follicitudine, quod ad nonreferendam malitiam videbat illum effedelapfum: neque ceflavitterrere, minati, punire, tum perfefe, tum per alios complures , nihil non faciens , nihil non tentans , donec illum ad agnitionem peccati perduxiffet, ad fenfum iniquitatis, poftremo donec iplum liberaffet ab omni nota. Hoc fain Euangelio tantam erga vulneratum præftitit follicitudinem. Etenim illic præteriit Levita , præteriit Pharifæus, ac neuter deflexit ad jacentem, fed inclementer crudeliterque reliétofeminece abierunt. Samaritanus autem quifpiam, qui nulla ex parte illi conjunctus erat, non preetercurrit, fedaccurrens mifertus eft, inftillavit oleum&vinum, impofüitafino, duxit ad diverforium , pecuniam partim dedit præfentem , partim pollicitus eft, pro ejus qui nihil ad ipfum pertinebat curatione, nec dixitapudfefe,, Que mihi cura cft iftius ? Samaritanus fum, nihil mihi cum illo ,, procul abfumus a ciyitate, & illencingredi quidem poteft. Quidautem fi ferre non poffit vie longitudinem , mortuum adferam D capiendus fum ob caedem , obnoxius ero homicidio. His fane de caufis multi fepe prætereuntes ac videntes hominesyulneratos, preetereunt, non quod grayentur tollere, pecuniifque parcant, fed metuentes ne & ipfi pertrahantur in judicium tanquam cedis rei: verum humanus ille ac mitis nihil horum metuit, fed his omnibus contemptis impofuit eum afino, &in diverforium per- duxit, neque quicquam harum rerum fpeétabat, non periculum , non pecuniarum impendium , non aliud preterca quicquam. Quod fi Samaritanusadeo humanusmitifque fuit, ergahominemignotum, quam habituri fumusnos veniam , fi proprios fratresneglexerimus in malis gravioribus? Nam & ifti qui nunc jejunaverunt inciderunt in prædones Judeos imo veriusomnibus prædonibus fæviores, quique gravioribus malis afliciunt cos quiinipfosincidunt. Neque enim yeftes illorum lacerarunt , neque corpori inflixerunt vulnera, quemadmodum illi tunc fecerant, fed animam fauciarunt, multifque vulneribus illi infliétis fic abierunt illos relinquentes B | in fovea peccati jacentes. Neigitur diffimulemus talem tragoediam calamitatemque, neque pretereamusinclementer tam miferabile {peétaculum. Quinetiam fi alii} ipſum, homo ſum mundanus; uxorem & liberos habco, ifta Sacerdotum funt, ifta Monachorum. Neque cnim Samaritanus ille hæc dicebat, ubi nunc Sacerdotes? ubinunc Pharifei ? ubi Fudeorum doétores? fed perinde quafi venatum quempiam maximum nactus cflet, ita lucrum arripuit, Ettu igiturquum viderisaliquem egentem curationes, vel corporis vel animi, ne dicito apud teipfum, quare ille & ille cum noncuraverunt, fed a morbolibera. Ne petasab illis caufas negligentiæ. Si inveneris aurum jacens, non dicis apud teiplum, quare ille autille hoc nonfuftulerunt, fed feftinas ante alios rapere. Itidem & de fratribus collapfis cogita, putatoquete thefaurumreperifle, nimirum occafionem illis medendi. Etenim fi inftillayeris ili velut oleum fermonis doétrinam , fi obligaveris humanitate temperantiaque vulneratum, fi fanaveris, ille te faciet ditiorem quovis thelauro. Qui enim eduxerit pretiofumex indignitate, tanquam os meumerit, inquitille. Quid huic poterit zquiparari? Quod nequejejunium, neque humi peractc cubationes , neque pervigilia, neque aliad quippiam poteit efficere, efficit fratris procurata falus. Cogita quam multa tuum os frequenterpeccayerit, quam multa verba obfcoena protulerit, quam multa convitia 5 quam multa malediéta evomuerit, & omnino fufcipies collapfi curam. Nam hoc uno benefaéto omnem illam idelere maculam poteris. Etquiddicodelere? facies ut fit ostuum, ficutosDei. Quid huic honori poflit æquiparari? Non enim ego ifta polliceor, ipfe Deus hoc dixit, Siunum quempiameduxeris, inquit ,utosmeum, \eritostuum, purum, fan&umque. Ne igitur negligamus fratres neque prectercuntesdicamus, quam multifunt quiJejunarunt, quammulti intercepti lunt , fed curam habeamus illorum: etiamfi | multi fint qui jejunarunt, tu ne traducas, neve in fabu[lam vertas Ecclefiæ calamitatem , fed medere potius. | Eth quis dixerit, Multi jejunarunt, obturailli OS, ne | fama divulgetur, eique dicito, Ego quidem non novi, | deceptus es homo mentirifque dicens illos efe multos. Ac delatori quidem impone filentium, cæterum cos qui intercepti funt ne neglexeris: ututringue multa fecuri(tas contingat Ecclefiz, tum ex eo quod fama non fit evulgata, tum inde quod eos ipfosinterceptos ad facrum gregem reduxeris. Ne igitur obambulantes referamus qui peccaverint , fed feftinemus ut eos qui peccarunt corrigamus. Eft enim prava confuetudo tantum accufare fratres, nec illoram curam habere, traducere mala linfirmorum, nec mederi. Auferamus igitur hanc pra| vam confuetudinem ,cariflimi. Neque enim ca medio= | crem peftem inyehit. Et quo paéto ? ego dicam. Audivit aliquis ex tequod multi cum Fudeis jejunaverint, minimeque expendens quo animo dixeris, inaliud id quod | diétum eft detorfit. Rurfus ille parumattentus, alteri jhociptum elocutuseft : deinde paulatim hac mala fama increfcente magnum quidem pfobrum offunditur Ecclefiæ, hisveroqui percuntnulla adfertur utilitas » quin potius graviffima noxa tum his tum aliis. Etiamfi pauci fucrint, nostamencos rumoribus malis multos facimus : & cos qui ftant, imbecilliores reddimus, & eos qui ad calum proclives funt, impellimus. Frater enim audiens effe multos qui jejunarunt, ipfe negligentior erit. Deinde rurfus qui infirmior eft, hoc audito, accurret ad multitudinem corum qui ceciderunt. Ne igitur vel fuper hoc vel fuper alio quovis improbo facto gaudeamus; etiamfi multi fuerint peccatores, traducereeos acdicere multos effe, fed potius obturemus os, & ceérceamus. Ne mihi dixeris multi funt quijejunarunt, fed Corrige multos. Non idco mihi confumptum eft tantum verborum, ut accufes multos, fed ut ex multis facias paucos. Imo potius ne paucos quidem, {ed & hos ipfos etiam {anes. Ne itaque traduxerispeccata, fed medere. Quemadmodumenim quitraducunt, &inhoctantum vacant, etiam fi paucifucrintqui peccaverunt, faciuntut multi effe putentur : fic qui cohibent ac filentium imponunt traduétoribus , lapforumque curam habent ; etiam fi multi fucrint & cos ipfos facile corrigunt, nec quenquam finunt ex horum fama lædi. Non audiftis quod Tom. VIII. David HieTEMI Se apri vizi,