OCR
AED L E C TOREM: edite Venetiis , anno 1543. cumque ejufmodi libelli rariores fiant in dies, non fuerant ad manum , cùm ederetur Tomus IV. in quo ea leguntur Apophthegmata. Alioqui potuiffent commodiùs ei fubjici , quamquam maligne & multis in rebus perperam Erafmum veprehendit Robortellus, ut jam dudum oftendere viri do&ifimi Paulus Leopardus , ina Emendationibus , & prefertim Petrus Nannius, Mifcellaneorum Lib. vur. Quis ferat Erafinum reprehendi quod verterit dizeyey, Oratores , que enim vox Latinè aptior, ad convertendam Græcam ? Non verius eft quod confundit Maya CUM xoeryo > & quod duo Apophthegmata in unum vult compingi. Sed nihil opus eft talia confutari , cùm jam à Nannio elifa fint ; quamvis non diffitear aliquando lapfum cfle Erafinum , quod & vidit Leopardus, nec ipfe diffimulavi in infima ora Tomi ıv. hujus editionis. Sed tantus vir fuit Erafmus , tamque egregia Opera, fuo tempore, edidit; ut digniffimus fit cui talia ignofcamus, nec commemorando exaggeremus, ne imperitis contemnendi meliora & laude digna anfam prebeamus. Verùm fat nota eft acerbitas intoleranda RoborzeW4, vel ex concertatione, quæ ei fuit cum Carol Sigonio, multò do@iore viro , & cum aliis do&is hominibus illius evi, quos omni genere conviciorum profcidit; ut docebit Foannes Imperialis , in Muſeo Hiſtorico. Non eft ergo timendum ne laudibus Eva/mi nunc officiat Robortellus , quibus , ne ætate quidem fuà, nebulas objicere potuit. Itaque id faciet in hoc volumine , quod umbra in piura, cujus {plendorem & elegantiam augent. i Si quid contra Erafinum hîc additum et, Apologia Foannis Heroldi , contra Dialogum Famofum in funus Erafmi, quidquid id eft abundè penfabit. Certé acrem & vehementem fummi viri patronum , apud Bafileenfes , egit, paucis poft ejus mortem annis; opufculumque ejus , ne prorfus intercideret, Erafini honoris caufà, hîc et è Bibliopola adje&um. Vale, LECTOR, eique Rempublicam Litterariam juvanti fave. Dabam a. d. Calend. Ottobr. anno è C. N. M DEE Vv. SERE.