Page 18 [18]
OCR
DES ERASMI ROTERODAMI cum primis tradi cupiam, ut & à pueris ametur. Nam quemadmodum præceptorum quorundam aufteritas faCit, Ut pueri prius oderint litteras quam noverint, ita funt qui Chrifti Philofophiam triftem faciant, ac morofam, cum ea nihil fit fuavius. In his deinde verfentur ftudiis, donec tacitis auctibus adolefcant “in virum robuftum in Chrifto. Aliorum littere fant ejufmodi, ut non parum multos pæœnituerit infumtæ in illis operæ , ac fæpenumero fit, ut qui per omnem vitam pro tuendis illarum decretis, ad mortem ufque depugnarunt, in ipfa morte ab auétoris fui factione defcifcant. Ar felix ille, quem in hifce litteris meditantem mors occupat. Has igitur toto peétore fitiamus omnes, has ampleétamur, in his jugiter verfemur, has exofculemur, his demum immoriamur, in has transformemur, quandoquidem abeunt ftudia in mores. Qui coniequi non poteft, (quis autem id non poteſt, fi modo velit?) is faltem adoret hafce litteras, ceu thecam illius divini pe&oris. Si quis oftendat Chrifti pedibus impreffum veftigium, quam procumbimus Chrittiani, quam adoramus? At cur non potius vivam illius & fpirantem imaginem in hifce veneramur libris? Si quis Chrifti tunicam exhibeat, quo non terrarum provolaturi fimus, ut eam ofculari liceat? Atqui ut totam illius fopelleétilem proferas, nihil erit, quod Chriftum expreflius ac yerius repræfenter quam Euangelicæ litteræ. Ligneam aut faxeam ftatuam, amore Chrifti gemmis auroque decoramus. Quin hee potius auro gemmifque, & fi quid his pretiofius , inGgniuntur, quæ tanto præfentius Chriftum nobis referunt, quam ulla imaguncula? Siquidem illa, quid aliud, quam corporis figuram exprimit? Si tamen illius quicquam exprimit, at hæ tibi facrofanétæ mentis illius vivam referunt imaginem, ipſumque Chriſtum loquentem, fanantem, morientem, refargentem , denique totum ita prefentem reddunt, ut minus vifurus fis, fi coram oculis confpicias. DESIDERII ERASMI ROTERODAMI telo Lo DE PHILOSOPHIA EVANGELICA. VANQVAM 4n rebas divinis îta fubinde caligat ingeninm mortale, quamlibet alioqui per(picax » me identidem exclamare cogatur illad Apoftoli Paul, qui quanguam raptus in tertinm Celum ani difèt quedam reconditiora >, quam ut expediret ea prodere mortali adhuc corpore gravatis anmis, | zamen Romanis fcribens, ubi fermonis progre([us cogstationem sllins propius perduxiflet ad aditum divini confilii, protings obftupefcens exclamat : Ò altitudo divitiarum fapientiæ & {cientiz Dei. Quam incomprehenfibilia funt judicia ejus , & imperveltigabiles via ejus. Quis cognovit fenfum Domii Ni, aut quis confiliarius ejus fuit? Afoxgue fubmittens imbecillitatem humani captus , majeftati NumiXis, nihil non optime difpenfantis , etiamfi ratio confili non poteſt a nobis percipi: Ipli, inquir, honor & gloria in fæcula fæculorum. Sic ab adorata majeftate ſeſe reverenter fabducens , tranfit ad mores inffumendos. Obfecro:ingatt, vos fratres per mifericordiam Dei, ut exhibeatis corpora veftra hoftiam viventem. Exclamat itidem Propheta : Judicia Domini abyflus multa. Ef tamen quo fas fit prodire pie cariofitati Chriflranoram , modo ad Paulinum exemplar , Simul atque fenferit aciem humane mentis non ferre lacem illam inacceffibilem , quam Pater celeftis inbabitat ,cedat adovabanda, Q venerata Naminis infcrutabrle myfterinm , faam agnoftat imbecillitatem » & ea potins curet rh rois tw peyacoli xaxov t dyabovle rerun). At nefcio quo patto fit, nt hominum caricfitas non alibi magis intendat omnes ingenii nervos, quam in his, que & plurimum abſent à captu mortalitatis, © ad vite pietatem quam minimum conducunt. Quod genus fere fant illa , qua diſputantur de eſſentia divina. Nallam autem myſterium magis ad nos pertinet, quam ineffabile confilium, quo Dens per Filium [uum reftituit humanum genus, In hujus contemplatione crebro verfanti, nonnanqguam illud mihi viſum eft veftigata dignum, ecquod opera pretsum fuertt, ut ipfe Dei Filius , factus homo , dottrina [ua viam falatis nobis offenderet. Nam ingens aliquod opera pretium fuerit, neceffe ef. Aiqui vix quicquam eff proditum Esangelicis litteris, quod non multis ante ſeculis proditum fuerit VeterisTelfamenti voluminibas, quadam etiam Philofophorum libris, Animas (uperfFites effe corporibas, progue meritis atte vita vel premiis, vel. pænis affici , prater alios docnit Socrates ille Platonicus. Idem docet non cfe virum juftum , qui malit definere effe juftus, quam fuftineat haberi injuftus. Docet animum abducendum ab amore rerum vifibilinm 5 ad fiudium carum , qua vere femperque funt. Docet mortem non effe metuendam , fed optandam potins ei, qui bene vixerit. Docet non opor= tere quenguam (sis fattis fidere, fed tamen eum, qui conatus eff pro viribus pure vivere, oportere de benigno Deo bonam habere fpem. Hac an non congruant cum illis Enuangelicis dogmatibus ? Er ibunt illi quidem in vitam æternam , illi vero in ignem æternum. Er beati eritis quum vobis exprobraverint homines , & beati quum vos perfequentur propter juftitiam. Et nolite vobis thefaurizare thefauros in terra. Et operamini cibum qui non perit. Et nolite Hmere €os qui occidunt corpus, Et quum omnia feceritis, dicite {ervi inutiles fumus. Jar vero lex illa charitatis, gua ſola cantas leges complettitur, an non plane diligenterque tradita eff in Vetere Teftamento ? Diliges Dominum Deum tuum ex toro corde tuo, & ex tota mente tua, & ex totis viribus tuis, & proximum tuum tamquam teipfum. Qnid potnit incalcari diligeniins, quid efficacius exprimi? fam illa charitatis Enangelica praecepta , quibus jubemur ef fe mifericordes ac benefici erga egenos , fic inculcantur in Prophetarum ac Veteris Teffamenti voluminibus, nt vix poffint vel apertius, vel accuratins. Clamat Efaias: Subvenite opprefio , judicate pupillo, defendite viduam. RørSam alibi: Dimitte cos qui confra&ti funt liberos, & omne onusdifrumpe. Frange efurienti panem tuum, Ó egenos vagofque induc in domam tuam. Quum videris nudum operi eum. Chriſtus docet, Omni petenti teda. e4t Demteronomit liber hoc ipfum etiam efficacius : Non rit, inqait , in te egens, ut benedicat te Dominus Deus tuus, Plas enim exigere videtur qui jubet curari, nequis egeat, quam qai jubet dari petenti. Quin & illad , guod Enangelice Philoſophie videtur eſſe peculiare , quibus in rebus fita fit Chrifkiana beatitudo, licet apud Efaiam andire. Dominus jeſus dixit : Beati pauperes , beati qui efuriunt, beati qui lugent. Quam his concinit Efaias: Ecce, inguit, ervi meicomedent, & vos efurietis ; & fervi mei bibent & vos fitietis. Ecce fervi mei lætabuntur, & vos confandemini. Ecce fervi mei laudabunt pra exfultatione cordis, & vos clamabitis præ dolore cordis, Chriffæs att: Beati eritis quum vos oderint homines, Quid Efaias ? Ne metueritis 11945 , ignominiam ab hominibus ,& contemtu illorum ne minuamini. Poffremo quod proprie videbatur Enangelica perfettionis, ne lafi referamus injuriam , ut diligamus © inimicos, ut bene mereamur de male merentibus an non & Efaias docuit, quum ait: Dicite fratres noftri eftis, eis qui vos oderunt. RørJem quum pracipit Zacharias , ne quis meminerit malitia proximi fui. Rarfum quum per Prophetam clamat Dominus y Mihi vindita, & ego retribuam. ee ne exempla quidem Enangelice porfettonis defiderantur in Veteris Ti eo tii i jæ
