Page 36 [36]
OCR
A7 M IE :rTT 1 S UC HRISTIANI ; 48 tum, & interpretem: Benedicite perfequentibus vos : benedicite & nolite maledicere : nulli malum promalo reddentes: fi fieri poteft, quod ex vobis eft, cum omnibus hominibus pacem habentes, non vofmet ipfos defendentes cariflimi, fed date locum ire. Scriptum eft enim: Athi vinditta, & egoretribuam dicit Dominus. Sed fi ofurierit inimicus tuus, cibaillum: fi fitit, porum da illi. Hoc cnim faciens , carbones ignis congeres ſuper caput ejus. Noli vinci a malo, ſed vince inbono malam. Quidigiturfuturumeft, inquis, fi procacitatemalienam mea lenitate aluero ,, & veterem ferendo injuriam) juvitaro novam? Si potes malum fine tuo malo vel effu-| gere, vel depellere, nemotevetatfacere: fin minus, cave dixeris, facere fatiuseft quam pati: fipotes, emenda, velbeneficiis obruens, vel manfuctudine vincens: finaliter, preeftat alterum perire quam utrumque, præftat te patientiæ lucro ditefcere , quammutua talione mali , malos ambos fieri, Ergo Chriftianum decretum fit, cum omnibus amore, manfuetudine, beneficio certare. Contentione, odio, obtre-| Gtatione, contumelia , injuria , vel infimis etiam li-) benter cedere. Sed indignus eft , cui benefiat, cui) concedatur. Atdignum te ut facias, dignus Chriftus,| ad cujus gratiam fit. Nequeledere quemquam volo, ajunt, neque leedi me patiar. Immo tulæſus, exani-| mo remitte noxam, cavensne quid fit, quod quifquam | übiremittat. Tam obfervans eftoin vitanda culpa tua, | quam facilisad remittendamalienam. Quo major es al hoc te magis magifque fubmittas,, utomnibus in ca-| ritate infervias. Si claro genere es, non obfcurabunt | fed decorabunt nobilitatem generis, mores Chrifto | digni. Sidoétuses, hocmodeftius imperitorum in{ci- | tiam feras & emendes. Hoc fratriplus debes, quo pee tbicreditum eft. Diveses, meminerisdifpenfatorem efle te, non Dominum, ac follicitus vide, quomodo | rem communem tractes. Tu credebas folis Monachis interdiétam effe proprietatem ? indiétam paupertatem? Errafti, utrumque ad omnes Chriftianos pertinet, Lextepunit, fiquidalieni fuftuleris : non punit, fi tuum fratre egente fubtraxeris: at utrumque punict | Chriftus. Si magiftratus es, ne te faciat honor ferociorem, fed onus follicitiorem. Non gero, inquis, donum es prado. In fumma,nifi hocanimo geris Magiftratum, ut paratus fis non dicam rei, {ed & capitis jactura, quod juftum efttueri, non approbabit Chrinis ſententia, zeminenz eſſe magiſtratu dignuns qui liben- f ter gerit magiſtratunz. Si Princeps es, cave nete incantent maleficee ifla adfentatorum voces: Dominuses, ‘ſupra leges liberes , omnia tibi juſta, omnia honeſta : tibi licet, quidquid libet: nibil adte, que vulgo dicuntur a Sacerdotibus. Immo & tuquodres eft exiftip ma, unum omnium eſſe Dominum Chriſtum Jeſum, cujus te quam fimillimum efleoportet, quippe cujus vices geris. Hujusdifciplina nulli preeftanda exactius, quam tibi, 2 quo feverius rationem exacturus, quam ab aliis. Non protinus jusefleputato, quod vis, fed id tantum velis quod jus eft. Quodulli mortalium tur[pe futurum erat, id ne tibi quidem putaris honeftum. Immo neilla quidem tibi permitte, quæ vulgo folent [condonari. Quod inaliisdeliétum , inte flagitium fo[re puta. Honorem, admirationem, dignitatem, gratiam , auctoritatem , non opes tibi concilient plebeis |majores, fed mores emereantur, popularibus meliores. Non eadifcatinte mirari vulgus, quibusillaipfa C facinora inyitantur, in qua tu quotidie animadvertis. 'Tolleadmirationem divitiarum, ubi fures, peculato|res, facrilegi, prædones ? Tolle admirationem yolu|ptatum,ubiraptores, atque adulteri ? Quoties fplendi\diorapud tuosvideri vis, ne ftultorum oculis opes tuas [explices: cum felicior, ne luxum & voluptates oftentes. In te primum difcant ifta contemnere , difcant | fufpicere virtutem, in pretio habere frugalitatem , applaudere temperantiæ , honorem habere modeftiæ. Ne quid eorum tuisinmoribusappareat, que tui fa{ces in populi moribus puniunt. Optime reciderismaleficia, fi materiam maleficiorum, divitias& voluptates in te non viderint magni fieri. Ne quem velmedia D|de plebe pra tecontemferis. Commune ex æquo pretiumeft, quo utrique eftisredempti. A contemtu te non ftrepitusambitionis, nonferocitas, non armaatquefatellites vindicent, {ed viræintegritas, {everitas ac mores ab omnibus populi vitiis incorrupti. Nihil prohibet, in obeundo Principatu fummum tenere lo munus Ecclefiafticum, non fum Paftor aut Epifco-| |cum, & in caritate nullum difcernerelocum. Hoc o Atus Pus. Demus iftud. At numetiamChriftianusnones?| |Principatum effe puta, non opibus præcedere , fed Gy. Ipfe videris cujas fis, fi Ecclefiafticus non es. Adeo quam plurimum omnibus prodefie. Non ca que publica fianus. Chriftus in contemptum venit mundo, ut pulcrum exiftiment, & Regium, nihilcum eo haberecommercii, hoc quemque contemtiorem effe, quo fuerit illi copulatior. Annon audis quotidie ab iratis laicis, atrocis convicii loco nobisin os jaci, Clerici, Sacerdotis & Monachi vocabula ? Idque ‘prorfus nonalioanimo ac! voce, quam fiinceftum aut facrilegium exprobrarent. | Equidem demiror, cur non etiam baptifmum objiciant, cur non etiam cum Saracenis Chrifti cognomen probri vice impingant. Si malum Clericum, aut indignum Sacerdotem dicerent, aut Monachumirreligiofum > ferendi erant , quippe qui mores hominis notarent, non virtutis profeflionem contemnerent. Sed qui fibi ftupra virginum, resbello aptas, pecuniam alea vel partam vel perditam, &id genus pluri` ma facinora gloriæ dicunt, inalium veronihil habent contemtius, aut probrofius, aut magis pudendum , quod objectent, quam Monachiaut Sacerdotis voca funt, in tuum commodum verte, fed qua tuafunt, teque ipfum totum, ad publicam utilitatem effunde. Multa ubi debet populus, at tu illi debes omnia. Ambitiofanomina, Inviéti, Sacrofanéti, Majeftatis, & fa coguntur ferreaures, animuscertenonagnofcat, fed Lafe Majeftatis crimen, quod alii tragica voce efferunt, apudte leviffimum fit. Majeftatem Principis is |vere ledit,, qui Principis nomine , contra jus, cru| deliter, violenter, flagitiofe quid facit. Nullius injuria \te minus moveat, quam que privatim ad te pertinet. Publicam perfonam effe te memineris, nec oportere nifi de publico cogitare. Sicordatuses ,reputa tecum, non quantus fis, fed quantum onus humeris fuftineas. Et quo majore in periculo verfaris, hoc minusindulge tibi, nonamajoribustuis, aut adfentatoribusformam adminiftrandi imperii , fed a Chrifto petens. Quid enim abfurdius, quam Principem Chriftianum Hanfentiantifti folonomine Chriftiani. Non eftalius Epifcoporum , alius Magiftratuum civilium Dominus: ejuldem vices gerunt utrique, eidem utrique reddenda eritratio. Sialio quam ad illum refpicis, vel fufcipiens Magiftratum, vel gerens, nihil refert fi te mundus fon vocat Simoniacum, illecerteut Simoniacum puniet. Si publicum munus ambis, non ut profis in commune, ſed ut privatimreituæ conſulas, ut ulciſcaris quibus male vis, Magiftratus tuuslatrocinium ef apud Deum. Infequeris prædones , non uti fuum recipiat qui fpoliatus eft, fed ne non fit apud te, quod apud prædones eft. Quantulum, quelo inter te, & illos, inter pejum fibi proponere ? In quibus ipfis cum quafdam virtutes nequeat adfequi, ea potiflimum imitabitur, que fola erant fugienda. “Non protinusin exemplum (trahatur , fi quid approbantibus Hiftoricis fecit Cæfar, fed fiquodfecit, non abhorret a doétrina Domininoftri, aut fi eft cjufmodi, ut quamquam imitandum non eft, advirtutis tamen ftudium poflit accendere, Ne totum quidem imperium tanti fit, ut prudens velis arecto deflectere: exue potiusillud, quam exuas Chriftum. Ne dubita, habet ille quod tibireferat pro contemto imperio longe meliusimperio.Nihil tam decorum, tam magnificum, tam gloriofum Re
