OCR
53 det ſolis vigor , deindenoéteminferne in pratis rofeo colore purpurantibus, quibus intonfa vernantomnia, & procerarum arborum floribus amæœnus ċonveftitur campus , tum amnes quidam fletus ignari ac lenes eum perfluunt , ipf tranfigunt jucunde tempus colloquiis & commemoratione rerum preteritarum ac prafentium , deducentes fele mutuo, & inter feconfuetudinem vite agitantes. Porro tertia via eorum eft, quiimpie vixerunt & injufte, animas in obfcurum locum & barathrum quoddam preecipitans , unde immenfas ruétant tenebras, languida nottisobfeure flumina , que recipiunt , & ignoratione atque oblivione teguot cos qui puniuntur. Neque enim vultures {emperarSDS A PURE IDS SIND IE ROY WIR AS UN laa Ef oR: Ippomacuus Aliptes, quibufdam laude efterentibus, prelongum quempiam, ac prælongis manibus hominem, tamquam ad pugilum certamen idoneum, fane , inquit, fi fufpenfa in Zz alto corona foret detrahenda. Idem licebit dicere inhosqui pulcra preedia, quiamplas ædes, qui pecuniæ vim ftupent , atque his inrebusfelicitatem fitam effe ducunt , fane fiquidem venalis effet emenda felicitas. Quamquam permultos videas , qui malint effe divites’, fimulque miferi, quam dato argento parare felicitatem. At non emitur nummis, animus liber omni moleftia, fuaque contentus forte, necmagnanimitas, neque tranquillitas, neque libertas. Divitem effe, non eft divitias contemnere, nec immodicas opes poflidere, fed nonegere fupervacaneis. A quibus igitar malisliberant diviuæ, fine hoc ipfam quidem adimunt malum ,fui cupiditatem ? Quin potusfedat fitim , cibus famem fanat. Bille quidicit, da pallium Hipponacti, vehemienter enim algeo, pluribus impofitis palliis offenditur , ac disjicit. Caeterum argenticupidinem non exftinguit argentum, necaurumauri, nequefi plura poflideas, coercetur plura poffidendi cupiditas. Quin idem dicas licebit divitiis, quod in medicum competit impoftorem , pharmacum tuum morbumauget. Nam illæ quum fufceperinthomines egentes pane, tecto , mediocribus indumentis, & obfonio quolibet, implent cupiditate auri, argenti, eboris , fmaragdorum, canum, equorum videlicet aneceflariisad periculofa, rara , paratu difficilia & inufitata , traducto appetitu. Quandoquidem nemo pauper eft carum rerum, que nature fufficiunt, neque quifquam umquam foenore mutuum accepit, ut farinam , cafeum , panem , aut oleæ baccas emeret. Sed hunc fumptuofa domus æri alieno reddidit obnoxium, illum contiguum fuisagris olivetum, alios arva frumentatia feu vineta, nonnullos, mule Galatica, alios equi jugiferi, vehicula magnifica cum plaufu ducentes precipitaruntin barathrum pactorum,ufurarum,pignorum. Deinde fit, ut quemadmodum hi qui non fitientes bibunt, neque efurientes edunt, etiam ca que fitientes atque efurientes fampferant, revomunt: fic hi dum fupervacanea & inufitata appetunt, ne neceflariis quidem potiantur. Atque ifti quidem funthujufmodi. Czeterum eos qui nihil infumunt, poflident autem permulta, femperque plura defiderant, magisetiam admirabitur qui meminerit Ariftippi. Nam is folitus el&dicere, fi quis multum ederit, multumque biberit, nec umquam expleatur, adit Medicos, percontaturquid fit morbi , quæ fit affectio, qua rationequeat levari. At fi quis habens quingue lectos, requirat decem, ac decem poflidens menfas,alteras totidem coemat, quumque multum adfitagrorum, multum pecunie, non tamen expletur , veruminalia inhians vigilat, nullifque omnino rcbus fatiari poteft : hic non exiftimat fibi opus cfe aquocuretur, quique oftendat, quibusex caufis morbus is fit ortus. Ac fane qui quum nondumbiberit, fitiat, futu rum ex{pectes, utisfimul atque biberit, fiti liberetur. Lum 54 eft,autcomputruit. Neque gravium quorumdam onerum geftatio affigit, conficitque corpus corum qui puniuntur. Neque enim jam carnes aut ofla coheerent nervis. Nulla ſunt corporis reliquiz vita defun&is, cruciatuum eorum Capaces , qui fpecicm fibirefpondentemrequirunt. Sed una profecto ratio puniendi eos, quimale vixerunt, nempe obfcuritas & ignoratio, & modis omnibus abolitio , tollens intriftem amnem , eque lethe, id eft, oblivione precipitans inabyſſum,ac vaftum pelagus,videlicetignaviam & otium, quod fuo fluctu ignorationem & obfcuritatem fecum trahit. RowGig: Phot 23 DRM tenté ln. A RU: M; MO ROTERODAMO Pat ERE is Tye ag C|vero qui continenter bibat, nec ullumfaciat finem 5 huic non expletione, fed purgatione judicamusopuseffe , jubemufque vomere, quippe qui non perturbetur inopia, fed acrimonia caloreque quopiam , qui præter naturam ineft. Ergo ctiam qui eget atque inopia laborat , ex coram numero, qui parant facultates, fortaffe quicfcet, parata domo; aut invento thefauro, aut amici cujufpiam ope perfoluto , liberatus zere alieno a foeneratore. Aft qui plura quam fae elt poflidet, plura nihilominus concupifcens , hunc nec aurum, necargentum fanare poteft , nec equi, necoyes, nec boves, fed ejectione aut purgatione opus habet. Neque enim hujus morbus eft penuria, ſed inſatiabilitas , amorque divitiarum a pravo , & a rationealieno judicio profici{cens: quem nifi quis revellat ab animo ceu malum tranfverfim inhærens, non definet fuperfluisegere, hoceft, defiderare ea quibus non eft opus. Medicus ad hominem ingreffus, leéto affixum, fufpirantem „ac cibum capere recufantem , fimul atque tetigerit eum, ac percontatus fuerit , deprehenderitque non teneri febri, animi morbus eft, inquit, ac difcedit. Nos igitur quum viderimus hominem lucris addiétum & intabeleentem, fumptibus ingementem, anulla turpitudine moleftiaque temperantem, que modo conducatadremfaciendam, quum domoshabeat, agros, armenta, mancipia , veftes, quo tandem morbo dicemns hunc hominem teneri, nifianimi paupertate? Quandoquidem pecuniarum inopiam, quemadmodum ait Menander, velunus amicus benemerensfuftulerit.At illam animi penuriam, ne univerſi quidem expleant, neque viventes, neque vita de- ` funéti. Quare illud eleganter in hos dictum efta Solone : Haud eft finis opum fixus mortalibus ullus. Alioqui hi qui fapiunt, hinaturæ modum habent præfcriptum, adeftque finis aliquis neceflitatis veluti centro & interftitio circum({criptus. Jam vero eft & illudavaritiz proprium , quod hee cupiditas ipfa fibirepugnat ne fatietur, guum relique magis adid adjuyent. Itaquenemo fanusab obfoniis abftinet, ob idipfum quod fit avidus obfoniorum , nec avino quod vini fit appetens, quemadmodum ifti a pecuniisabítinent, ob pecuniæ cupiditatem. Et fane nonne morbus infaniæ fimilis ac miferandus videatur, fi quis ob id non utatur vefte quodalgeat, neque pane quod efuriat, neque divitiis quod divitiarum fitavidus? Sed iifdem in maliselt, inquibus Thrafonides ille, nam intra meet, licet hoc mihi, & volo fed non facio, quemadmodum folent hi, quiinfanifimeamant. Sed pofteaquam omnia conclufero , obfignaveroque, aut ufurariis ac negotiatoribus denume= raro, tumalia coacervo venorque, urgeo famulos, agticolas, debitores. Deum immortalem num quem hominem miferiorem vidifti aut amantem infelicius ? Sophoclesin= terrogatus, pofletne congredi cum muliere? bona verba, inquit, 6 homo. Nam liber jam fumfa&us, &ab inclementibus iftis ac furiofis dominis aufugi , feneCtutis beneficio. Elegans enim eft, ut cum voluptatibus, fimul definant & cupiditates , quas neque vir poteft effugere, quemadmodum dixit Alcæus, neque mulier. Atqui id non acciditin cupiditate divitiarum, fed magis tamquam acerba Tom. TK. D gras D E F 2