OCR
54 Pp Ave rs rimum facinus tot imperatorum unus Diocletianus animo concepiffe legitor, Quod fi bellum vitari non porelt , ita geratur, ut fumma maforum in eorum capita recidat, qui belli dedére caufas. Nanc principes tuti belligerantus, ducores hinc crefcunt, maxima malorum pars in agricolas, ac plebem effunditur, ad quos nec attinet bellum ; nec ipfi belli caufam ullam dederunt. Ubi principis fapientia, fi hæcnon perpendit? ubi principis animus fihac levicer ducit? Invenienda ratio » qua flat ne toties murentar, ac velut obambudentimperia, quod omnis rerum novario tumultum gignat , tumultus bellum. Id facile fiat , fi regum liberi intra ditionis fines clocentur , aut fi quem libear finitimis adiungere , fpes omnibus fucceflionis præcifa efto. Nec fas fit principi ditionis portionem ullam vendere, aut alienare; perinde quafi ptivata ſint prædia, liberæ civitates. Nam liberæ fant, quibus Rex imperats ferviunt, quos tyrannus premir. Nunc huiufmodi matrimoniorum vicibus fit, Ut apud Hybernos.natus repente imperet Ì Indis,