Page 55 [55]
OCR
Anss aor oRolev Bære, Agit autem de infomniis melancholicorum , in quibus non cxiftimat elle divinationem ullam , tametfi fit nonnunquam , ut quidam eventus fomniis illorum refpondeant : fed non efle mirandum , quum vitio naturæ plurima ac varia fomnient, aliquando exiftere vurwua& 1. ce. cafas, qui forte pariter fic eveniant’, ut eft ab illis fomniatum. Themiſtius hunc locum fic circumloquitur; interprete Barbaro, nam Greecus codex ad manum non erat: Nam qui totum diem jaculantur , aliquando collimant , 7 premium capiunt. Vetus adagium eft: Si fepe jattaveris, aliquando Venerem jacies. Sunt qui putent, nec id mea quidem fententia abfurde , metaphoram à fagittarus , non ab aleatoribus effe duétam. Nam &hoc fignificat Garey. Subefle vero argutiam in eo verbo, quod in priore parte fignificat mittere fagittam, in pofteriore ferire. Fit autem; ut qui crebrius faculentur , vel fortuito aliquando fcopum attingant. Tametf M. Tullius libro De divinatione fecundo , de fymptomatis agens , de quibus modo di&um ef à nobis , ad utrumque refert metaphoram: Onis eft enim, inquit, qui totum diem jaculans non aliguando collimet? Totasnoêtes fomniamus, neque ulla fere eft qua non dormiamus , © miramur aliquando id guod fomniamus evadere? Quid eft tam incertum quam talorum jattus? Tamen nemo eft, quin fepe jatkans, Venerem yaciat aliquands , nonnunguam etiam iterum actertium, Porro Veneris jactum in hoc lufus genere fuiffe quondam felicifimum, palam arguit apud Suctonium O&avius Auguftusin Epiftola quadam ad Tiberium : Inter cnam ,inguit, lufimus yepovlinas & heri © hodie. Talis enim jatatis, ut quifque canem aut fentonem. miferat, in fingulos talos fingulos denarios in medium conferebat, quos tollebat zniverſos qui Venerem jecerat. Hactenus Auguftus. Quadrabit & in cos qui cafu, nonarte quidpiam affequuntur. Exftat & hodie vulgo jocus proverbialis in caecum, qui cornicem jaculo fixerit. XIV. Malum confilium. Malam confiliam confeltori peffimum. Senarius eft proverbialis in eos in quorum caput recidit, quod aliis perperam confuluerunt. Siquidem, ut dicunt Graci , iepov i Ber, i. ©. Sacra quedam res efè confilium. Atque ut eft libenter accipiendum quum res poſtulat, ita eft religiofe citraque fraudem dandum, fi quis egeat. Alioquinon defuturum eft numenaliquod, quod poenas repetat ab co qui rem facram ac divinam perfidia violarit. A. Gellius Noétium Atticarum lib. Iv. cap. 5. putat adagium hoc ex hiftoria quadam natum, eamque ex annalibus Maxim1, narrationibufque Verrii Flacci refert ad hunc modum : Statea Rome in comitio pofita Horatis Coclitis viri fortiffina de ceelo tatta eft. Ob id fulgur piaculis luendum, arufpices ex Hetruria acciti, inimico atque hoftili in populum Romanum animo, inflituerant eam rem contrartis religionibus procurare: atque illam ſtatua fuaferunt in inferiorem locum perperam tranfponi, quem fol oppofitu circum undique aliarum edium nunguam illuftraret. Quod cum ita fieri perfuafifent, delati ad populum proditique (unt: & cum de perfidia confell epent, necati. Conftititque cam ſtatua perinde, ut vere rationes poft comperte monebant , in locum editum fubducendam : atque ita in area Vulcani fublirzione loco Jatnendam. Eague res bene &. profpere reipub. ceffît. Tune igitur quod in Hetrufcos arufpices animadver [um vindicatumaue fucrat , verſus hic ferte fattus, cantatufque a pueris, urbe tota fertur: Malam confilium , confaltori pefimum eft. Hactenus quidem Gellius. Porro Valerius Maximus lib. vir. rem quandam haud diffimilem memorat de Papyrio Curfore s qui cum conful Aquiloniam obfideret, velletque prælium committere cum hoftibus, nifi fi quid aufpicia refragarentur, ac confultus pullarius fuaderet uti committeret, cum aves infaufta nunciaflent, re cognita pullarium in primaacie conftituit. Is primo traje&tus telo violatam religionem expiavit. cimo. Nec diflimile eft quod refert Socrates in Hi74 A ftoria tripartita. Eutropius Eunuchus, dum ftudet in quofdam qui ad templum confugerant animadvertere, perfuafit imperatori ut ferretur lex, qua templi religio ‘nulli prodeffet nocenti. Lata lege factum cft, ut Eutropius cum offendiflet Cxfarem, confugerct fub altare ; unde protraétus capite plexus eft, fuo ipfius confilio perditus. Virgilius tacite notavit parcemiam in Æncidos duodecimo libro, cum ait: | —— cadit ipfe Tolumnius augur , Primus in adverfos telum qui torferat hoftes. M. Varro lib. de Re Ruft. m1. cap. 1. palam citatadagium his verbis: Opinor, inquam, non folum quod dis citur , Malam confilium conſultori epe pefimum Sed etiam B| bonum confilium ei qui conſulait, & qui conſulitur , bos num habendum. Sophocles in Electra; i Bans J “der tav ex biov HOLS. i.e. Res nulla confilio nocentior malo. Noxam ad eum referens, cui confilium datur. Apparet autem fenarium hunc Latinum, id quod & Gellius admonuit, de Græcis illis Hefiodi verfibus exprefum efle, qui leguntur in operc, cui titulus, Pepe KM BEER i : Of wird xard Tuy aye CRW Loewe TUYAN. H° 5 xan; Bxry ro Bxrevonvh naris. i.e. Ipfe fibi nocet is, alium qui ledere guarit, C Confultum male confultori peſima res eft, Plutarchus in commentario De audicndis poetis, Cxi{tinat hujus verficuli eandem cfle fententiam , que fit dogmatis Platonis in Gorgia: ubi Socrates dicit, pejus injuriam faccre guam injuriam pati, & damnofius cfe malo afficere quam affici. Atque adco totidem fere verbis invenitur hæc fententia apud Ecclefiafticum Hebreum auctorem , capite vigefimo feptimo: Facienti nequifimum confilium , faper tpfum devolvetur. Exftatin hanc fententiam & Apologus Græcus non invenuttus, nec omnino indignus quem his commentariis adjungamus. Leonem ob feneétam ezgrotantem , & ca cau{a {uo in luftro continentem fefe, cætera quidem animantia oficii gratia vifebant regem fuum , excepta vulpe. Proinde lupus naétus oportunitatem , accufavit vulpem apud leonem læfæ majeftatis, qua pro nihilo haberet cum , penes quem rerum erat fumma, nec ob contemptum ad vifendumaccefliffet : atque interea intervenit in lupi fabula vulpes, & extremam fermonis partem audivit. Itaque lco confpeétavul pe, protinus adverfus cam infremuit. At illa poftulato ad purgandum fefe fpatio, & quis, inquit , omnium qui huc convenerunt, tantum tibi profuit quantum ego, que quoquo verfum circumcurfitavi , tibique morbi remedium à medicis reperi. Cumque leo protinus E) cdixiffet, ut remedium aperiret: Si vivum, inquit, lu. pum excories, & illius pellem induas , convalefces, Leo credulus , continuo lupum invafit, & interemit, Quogxitincto, rifit aftuta vulpes, calumniatoris ma, lum confilium in ipfius recidifle caput. Carmen autem refertur a Plutarcho , & huncin mos dum: Os ¿Ba zazo rey, EW Kuo Iz nuyd. i.c. Damna paranas aliis, proprio parat epati damna, XV. Szum cuique pulchrum, Proverbialis {fententia , Suum cuique pulchrum , in cos quibus ſua, qualiacunque ſunt, tamen ſtudio quodam magis quam judicio placent. Eft autem à communi mortalium ingenio fumpta, quibus ufque infita eft illa dAauTia , 1. €. 27207 fui, ut neminem tam modeftum, tam attentum, tam oculatum invenias, quinin propriis 2eftimandis , quadam animi propenfione cor- È | ruptus czecutiat atque hallucinetur. Et quem unquam vidimus in tam barbara regione natum, cui ſua patria non vel optima videatur? Que gens tam effera, tam horrida lingua, que non alias pra fua contemnat? Que tam ferina corporis {pecie qux fibi non apparcar formofiffima? Proinde verefi cripfit Ariftoteleslib. Rhe _ toricorum 11. Fm 5 @inaures meivres , Ko) dry dydyn dia siva maoy, ooy 230) Abyss. did À DiAonghanss ds t1E 3 Utd
