Page 38 [38]
OCR
DeESIDER 1 el paro prove NaCl, x vi Tw ee vimor radi priva. 1, €. Qua fane ribi quoque sa gathon, ne ab hoc fallaris, fed ex cognitis his , qua nobis ‘acciderunt, caveas: mec juxta proverbium veluti ftultus pof acceptum malam fapias. Huc referendum & Plautinum illud in Mercatore: Feliciter is fapit, qat alieno periculo fapit. In candem fententiam Tibullus Elegiarum lib. 11. — felix quicunque dolore Alterius, difces poffe carere tuo. ; Huc alludunt & illa fero fapientium voces: Wane [cio quid fit amor. Nanc ego & illam (celeftam , & me miferum effe (entio. Ab, vix tandem ſenſi ftolidus. Videtur adagium ex illa veruttifima fabula manaffe, de duobus fratribus, Prometheo , atque Epimetheo , que quidem refertur apud Hefiodum, ad hang ferme fen39 tentiam: Jupiter 1ratus Prometheo propter ignem furto fublatum è coelo ,, ac mortalibus redditum : cupienfque illum fimili retaliare dolo, Vulcano negocium dat, ut è luto puelle fimulachrum quanto maximo poflet artificio fingat. Id fimulatque faétum ela, fingulos deos deafque monet , ut © fimulachro fuas quifque dotes adjungerent. Unde & virgini Pandoræ nomen afictum apparet. Hancigitur omnibus forme, cultus, ingenii, lingueque dotibus cumulatam, Juppiter cum pyxide pulcherrima quidem illa, fed intus omne calamitatum genus occulente, ad Prometheum mittit. Is recufato munere , fratrem admonet, ut fi «quid muneris fefe abfente mitteretur , ne reciperet. Redit Pandora, perfuafoque Epimetheo , pyxidem donat. Eam fimul ac aperwiffet, evolantibufque morbis fenfifet Jovis 44weg déeg , fero nimirum fapeye cœpit. Ubi Hefiodus palam ad adagionem alludens ait: 3 AUTRE d dell SwG, ore dy ogV Ex, ONCE. i.e. Accepit , tattuſque malo, tum denique fenfit. Idem fignificat in Theogonia: Hæc, inquit , peperit Tipounfea Tlonelaoy atonounriy ,aucenivooy T Empngec. Prometheum vafrum nominans, 46 variis inftrattum confilis, Epimethenm poft erratum fapientem. Unde & Pindarus in Pythiis , appellat illum GLivooy, quafi fero fapientem. Quod ipfa etiam indicant vocabula. Nam meurt. Græcis eum fignificat, cui prius quam rem aggrediatur, fuppetit confilium: #mubéts, cuire peracta, tum demum confilium in mentem venit: aeu94, eft confilio malis imminentibusoccurrere. Lucianus in dialogo quodam, ex Comico quopiam citat hunc verficulum diétum in Cleonem, quod ſero, nec KAgwy Meouyb Qs est uh re meg yung. i.e. Rebus perattis eft Cleon Prometheus. Jdem in calce ejufdem dialogi: Eme m ye ferent, E munftus toyavs * Meopnews tiv s i.e. Nam illud quidem poſt rem confalere, Epimethei eft, non Promethei. Effertur etiam ad hunc modum parcemia : Maeg mi davo “Quar , i. e. Poſt mala prudentior. Rurfum hoc pato: ¿Zy imes, tuaes, 1. e. ut fententiam mapis quam verba reddam , Qua nocent , docent. At multo ‘confultius eft alienis malis prudentiorem reddi, juxta Græcam fententiam : 8 Baéroy mamydóbw eis Th © Go KOKO» ic. Aliena fpettans, dottus evafi mala. Circumfertur & illud noftrati valgo jaétatum : Mortaleis pudore & jattura dottiores evadere. | XXXII. Aliquid mali, propter vicinum malum. Lyfimachus apud Plautum in Mercatore: Nanc ego verum effe illud verbum experior aliquid malt effe propter vicinum malum. Quibus ex Plauti verbis fatis liquet, hanc fententiam vulgari fermone fuiffe celebratam. Eam Hefiodus eleganter expreflit in opere, cui titulus, Opera & dies: Ei goe mi À peru’ eyyweroy QDO PUNTU s 4 v Y 4 = Tetroves a Caos exsoy, Cworivao À mol. 1 Ifyo xangs yetwy dos oV T ayos piy vedo: 7 da: , 5 Di Elupopt ro nuñss 09 7 ipupope yamy@ AS, Mie HS MI 40 Ov dM vy Pie Soria ei un yelrov xangs ey. i. e. Si qua domi inciderit tibi res, tunc ilico omiſſis Adfunt vicini zonis, cinguntur at ipf Afines, noxa eft, vicinus ut improbus ingens , Contra ita maxima commoditas, fi commodus adft. Deeft honor huic, bona quem vicinia deficit, at nec Intereat bos, ni vicinas ubi improbus adfit. Neque tantum inter privatos vicinos heec fententia locum habet, verum etiam experimentis obfervatum eft, populos à vicinis fubyerfos. Quemadmodum Ætolis & Acarnanibus evenit, qui fe mutuis cladibus everterunt, inter fe finitimi. Item * Carthaginenfibus & Byontinis, quarum hiftoriarum meminerunt Hefiodi interpretes. Huc videtur leviter allufifle Virgilius in Eclogis, cum ait: Nec mala vicini pecoris contagia ledent. Et, Mantua ve miſera nimium vicina Cremona. Admonet autem parcemia , uti bonorum convictum & confuetudinem expetamus , à malis nos quam maxime poflumus abducamus. Proinde fcitum eft illud Themiftoclis apud Plutarchum : qui cum prædium quoddam venderet , hoc quoque præconem addere juft, Ori à dyabse End yanya, 1. ©. Quod vicinos etiam baberet bonos; quafi vicini commendatione futurum efiet longe vendibilius. Neque multum abhorret hinc illud ejufdem Hefiodi carmen : Dorai ù Epro ms nars dvépos irawpai. i.e. Sape mali malefatta viri populus lyit omnis. XXXII. Manus manum fricat. Socrates in Axiocho Platonis ait Prodico Sophifte hunc Epicharmi comici verficulum femper in ore fulle: 28 H À yee du yes iga , dis n À Ados m. i.e. Affricat manum manus da quiddam & aliquid accipe. Videlicet hominis queftum facete taxans, qui neminem gratis doceret , & à quo fe quoque quæ tum diGurus eflet, didiciffe affirmabat, at ne 1d quidem gratuito, imo numerata mercede. Sententia digna tum homine Siculo, tum vafro poeta. Sic enim illum appellat Cicero. Monet autem , neminem ferme mortalium inveniri, qui velit in quempiam beneficium collocare, à quo non fperet aliquid emolumenti viciffim ad fe rediturum , fed officium invitari officio , beneficium beneficio provocari. Idem adagium effertur & hoc paéto : Xee vez vimid, i. e. Manum manus lavat. Idem pollet utraque metaphora. Nam mutua commoditas eft, quoties vel fricat, vel abluit manus manum. Circumfertur inter Græcanicas fententias hujufmodi diftichon : ; Avie P avdba, %, TONIS cu Cd. mA, Xde yaeg vid, déxrunos Te d'éxmu nov. LC. Urbs fervat urbem, fervat itidem vir virum. _ Manus mannm, digitumque digitas abluit. Utitur eo & Seneca in ludicro libello de morte Claudii Cefaris. t XXXIV. Gratia gratiam parit. Eandem fententiam Sophocles fimpliciter extulit in Oedipo Colonco: | H'ydess woes Qie, i. €. Gratiam adfert gratia. Rurfum apud eundem in Ajace Maftigophoro : i Koless yoes gdo tow À mixes del. i.e. Beneficium femper beneficium parit. Quod Hefiodus velut enarrans in primo Georg. Tov Qiarzovl Dire, Ù TA TEINN Gera, Kal dopu ôs xev AG, Ù un doulo ds xev un dd. Away ul ms tux, ¿dur dl Ems Dux. | i.c. eEguam ut ametur amans , qui accedit jungitor illé, Da, tibi qui dederit, qui non dederit tibi, ne da, Danti aliquis dedit, at non danti non dedit ullas. Quibus fignificatur beneficium invitari beneficio, & officium officio provocari. Euripides in Helena: KXaess P an ydet iero. i. e. Beneficinm beneficio refpondeat. 1 Proclus ad eum locum Hefiodi memorat Kupyndories 1 Budaytiss, fed liquidum eft legendum effe KaAx 29085; vicini enim erant Calchedonenfes, G Byxansini , loquiturque de corum præliis in Bolporo Thracio. XXXV
