Page 29 [29]
OCR
on AD REF OR U u tradentes fe ocio relinquendos. Unde proferendum hoc patto, Poerioy Uy FT Up, Un 5 cuvamhbéve , i.c. Tollenti onus auxiliandum, hand adjuvandus tamen qui deponat. Hoc admonendum putavi , quod in quibufdam impreflis codicibus depravatum eft hoc fymbolum. i Olle veftigium in cinere turbato. Xurege lyv@- ovyyev & ti miope, i.e. Olle veftigium linqui: fed fimulatque deferbueritatque refederit animi tumor, omnem preeteritorum malorum memoriam penitus tollendam efe. Onguium criniumque prefegmina ne commingito. A'mvuziouoli ra) aupa uN ¿mer » Ld 5 Qiu , 1E. Unguinm criniumque prafegmina ne commingito , neque snfiftito. Hujus nullum adhuc interpretamentum reperi. Vcrum conjicio fenfum hunc efie, fi quos habeamus affines, aut cognatos humiles & inutiles Coste en non effe ufquequaque fpernendos, & contumetis infectandos. | Extra publicam viam ne deflettas. Exms AewQopx un Badly, i.e. Extra viam publicam ne ingrediaris. Hoc quoque refertur inter Pythagorica fymbola à Diogene Laertio, tametfi fuperiori diverfum. eque eft quod hanc miremur pugnantiam : quandoquidem, ut reéte præceptum eft, loquendum ut plures, fapiendum ut pauci: ita funt quedam , in quibus cum vulgo convenire , dexteritatis eſt : funt rurfum , in quibus à vulgo quam maxime diffidere vjrum bonum oportet. Reéte Flaccus: Interdum © vulgus retum videt, cf ubi peccet. Qua uncis funt unguibus, ne nutrias. Topdavur» un épen , i. e. Qua funt unguibus uncis, ne nutrias. Rapacitatem fugito, interprete Tryphone. Equidem arbitror convenire cum illo Æfchyli diéto, quod fuo reddemus loco, Catulum leonis non effe alendum in rep. hoc eft, non admittendos dypodpxs, ut ait étiofos, & præpotentes, qui opes civium ad paucos contrahunt, id quod nunc folenne eft. Adverfus folem ne loquitor. Tpos è yarov tereguufov pi MeXdv, i. e. Adverfus folem ne loguitor, h. e. manifeftis ne repugnes.. Nam quod maxime conftat, maximeque in confeflo eft , id fole clarius dicimus. Ergocontrafolemloquitur, qui dicit, Nil intra eft oleam, nil extra efè in nace duri. Gladium acutum avertas. O''Gay payouegy dmspidev , 1. €. Enfemacutumavertas. Opinor innui, à periculofis negoctis abftinendum. Nam fertur & aliud proverbium, un md) udyæeg Ne puero gladias, fubaudiendum, committas. Adverfus folem ne mejito. Tlpos + #Aioy rereguudiov un ua, 1e. Adverfus folem ne mejito. Opinor commendari verecundiam. Tametfi Plinius fuperftitiofam hujus rei caufam reddit lib. xxvi. cap. 6. verba ipfius fubfcribam: Anguria valetudinis ex urina traduntur. Si mane candida, dein rufa fit, illo modo concoquere, hoc concoxiffe fignificatur. Mala figna rubra, peffima nigre. Mala bullantis & craf~ fe: in qua quod fubjidit, fi album eft, fignificat circa articulos ant vifcera dolorem imminere. Eadem viridis, morbum vifcerum. Pallida bilis, rubens fanguinis. Mala & in qua velati furfures atque nubecule apparent. Diluta quoque alba, vitiofa eft. Mortifera vero crafa, gravi odore. Et in pueris tennis ac diluta. Magi vetant ejus rei caufa contra folem lunamgue nudari, aut umbramcuJafgquam ab ipfa afpergi. Hefodus juxta obffantia reddi fuadet, ne dewm nudatio aliquem offendat. Locus hic ae Plinius citat, & ex quo fymbolum Pythagorz ‘umptum apparet, eft in opere, cui titulus, esa xa pipa : Mn dl) dvr’ jexoro Tereg usw G desis OU Es Avie TE LE dus ueuvnu Gr tt dova. A | | | | | (B My dl XompouvwSes, paxdpwy Tot VIRTE XAASEko A op FO drie remue cidas, H 0% aess Tio) meAdoas VeontG wars. LC. Adverfirs folem retlus ne mejito, verum ut Occiderit, donec redeat , facere iſta memento. Sed neque progrediens, lotinum defperferis unquan, Inve vis, extrave vias , neque membra renudes Mitlurus, fiquidem divis nox ſacra beatis. At qui vir fuerit prudenfgue pinfque, recumbensi Sive domus muris admotys corpore, mejet. Hirandinem fb codem tetto ne habeas. O'nupopiss xeridovag pi tev, h. e. Hirundines ne b42 beas [ub eodem tetto. Diyus Hieronymus Ariftotelis auctoritatem fecutus, interpretatur abftinendum è commercio garrulorum & fufurronum. Verum hoc interpretamentum -refellitur apud Plutarchum Sympofiacon decade o&ava. Nam haud æquum videri, ut avem domefticam, & humani convi&us citra noxam amantem, perinde ut fanguinariam & rapacem propellamus. Quod enim de garrulitate caufantur, id efle frivolum, cum gallos, graculos, perdices , picas, cumque his alias complureis * multo magis obftreperas non arceamus a domeftico contubernio, imo mihil pene minus in hirundinem convenire, quam garrulitatem. Ne id quidem accipiendum videtur , quod quidam ea fymbolum ad tragoediam , quae de hirundine fertur, referunt, quafi trifte omen fecum adfcrat. Nam hac ratione philomelam item ejici oportere , ut que ad candem pertineat tragædiam. Itaque vero propius videtur, obid improbatam hirundinem, quod eidem malo videatur obnoxia, quo infames habentur aves aduncis unguibus; Siquidem carmbus viétitat, & cicadas , animal maxime vocale, ac Mufis facrum, venatur: præterea humi volans minutis animantibus infidiatur, deinde fola avium in tectis verfatur , nullam adferens utilitatem. Nam ciconia quum ne tecto quidem utatur noftro, tamen haudquaquam mediocrem contubernii gratiam refert , bufones, ferpentes, hoftes hominum è medio tollens. Contra hirundo , pofteaquam fub noftro te&o fuos educavit pullos, abit nulla relata gratia communicati hofpitu. Denique, quod eft omnium gravifimum, duo duntaxat animalia domeftica funt, que nunquam humano convictu manfuefcunt , neque taétum admittunt , neque confuctudinem , neque * Ullius rei aut difciplinæ communionem. Mufca femper pavitat ne quid mali patiatur, & ob hanc caufam indocilis ac femifera. Hirundo item natura videtur hominem exofum habcre, proinde nec cicuratur, utpote diffidens femper , femperque fufpicans mali quippiam. His de rebus rećte Pythagoras convićtorem ingratum paquam nobis perfuaferit, gallos, graculos, perdices, picas, hirundinibus multo magis efle obftreperas? Atqui his fua garrulitas jam inde a prifco feculo exprobrata fuit: utteltatur nomen xorirry, quod ideo illi tributum fuit: & ab eo f@um xwrlaascw , ad exprimen. dam loquacitatem muliebrem , apud Hefiodum. Teftatur & elegantifimum Anacreontis odarium: ad cujus imitationem fa&um deindo fuit illud epigramma, cujus initiam cft, Drev èyo Tw súxTæ xwúpoai. Quin etiam illa Nicoftrati fententia nonne garrulitatis quandam omspoan huic avi tribuit? E? Tò curga D Tork O Tag uG Radeiv Hîy 7g Ppovely rreepclonpuov, cd, vertdoves Bacyorr’ oy yay caQpovesspey rors, At enim hee de fuo non profert Erafmus, fed ex Plutarcho inter. pretatur: à quo di&i hujus (nimirum multo magis obftrepera hirundinibus effe illa quatuor avium genera) exigenda eft ratio: fi tamen hoc pro fuo agnofcere velit. Quo modo autem agnofceret, cum non dixerit, AwAsas dz 9 morvpurlas piro Ù mire, &c. fed, ¥ waaDer à iles, quam negativam particulam omittendo, depravatum fuit, quod ab eo fuerat alioqui bene di&um. Nifi quod miror, soAvasi» etiam perdicibus ab eo tribui: a quo petitum proverbium Vidimus antea, «Pavorspos ed\x0s. Nam quod ad graculos & gallos attinet, hec duo nomina ipfe nequaquam agnoverit , cum illud avium genus ne nomine quidem prorfus: (etli non abs re in hoc numero pofitum effe videtur) hujus autem generis non marem, fed fæminam (cértxropfos dicens, non GMELTPUOGI) obftreperæ garrulitatis infimularit. H. Stephanus, 2 Ullius rei aut diſcipline. ] Pro, Aut diſciplina, lege, Aut luſu:s quid enim avi cum difciplina? Inde autem natus eft error, quod zas dias legerit Erafmus, pro maidas. Idem. Tom. IL. 8 2 TUR D.
