Pagina 41 [41]
OCR
17 CAPUT XIII. Principio quis nescit primam hominis aetatem multo laetissimam, multoque omnibus gratissimam esse? Quid est enim illud in infantibus, quod sic exosculamur, sic amplectimur, sic fovemus !), ut hostis etiam huic aetati ferat opem, nisi stultitiae lenocinium, quod data opera prudens natura recens natis adjunxit, ut aliquo voluptatis velut auctoramento ?) et educantium labores delinire queant, et tuentium favores eblandiantur? Deinde quae succedit huic adolescentia, quam est apud omnes gratiosa, quam candide favent omnes, quam studiose provehunt, quam officiose porrigunt auxiliares manus! At unde quaeso ista juventae gratia? unde nisi ex me? cujus beneficio quam minimum sapit, atque ob id quam minime ringitur *). Mentior, nisi mox ubi grandiores facti, per rerum usum, ac disciplinas virile quiddam sapere coeperint, continuo deflorescit formae nitor, languescit alacritas, frigescit lepos, labascit vigor. Quoque longius a me subducitur, hoc minus minusque vivit, donec succedat rò yxaeròv yypas, id est, molesta senectus, non jam aliis modo, 1) Amplexu molli fovet, Verg. Aen. VIII, 388. 2) Nullum sine auctoramento malum est: avaritia pecuniam promittit, luxuria voluptates cet. Senec. Ep. 69, 4. 3) Coniungit Horatianum ,,sapere et ringi’ ex Epist. II, 2, 128.
