Pagina 32 [32]
OCR
8 clarum facinus esse ducunt, latinis orationibus subinde graeculas aliquot voculas, velut emblemata intertexere, etiamsi nunc non erat his locus. Porro si desunt exotica ?), e putribus chartis quatuor aut quinque prisca verba eruunt, quibus tenebras offundant lectori, videlicet, ut qui intelligunt, magis ac magis sibi placeant: qui non intelligunt, hoc ipso magis admirentur quo minus intelligunt.) Quandoquidem est sane et hoc nostratium 3) voluptatum genus non inelegans, quam maxime peregrina maxime suspicere. Quodsi qui paulo sunt ambitiosiores, arrideant tamen et applaudant, atque asini exemplo rè &ræ xv&sıi 4), quo caeteris probe intelligere videantur. Ka} ræŭræ ðy mèy tavTa 5). Nunc ad institutum recurro, fistulatam cet. Erasmus erravit hoc Plinio (H. N. 1. XIc. 34) tribuens Tu conferas Ov. Met. IV. 586: Lingua repente in partes est fissa duas. 2) Linguae, puta, graecae aut hebraicae. 3) Nostrae i. e. stultitiae gentis. 4) „Est autem asino naturale, subinde movere auriculas, velut significanti, se jam intelligere, cum nihil etiam audierit.” (Ad. I. 1, 35, p. 164 B). 5) Atque haec quidem hactenus (Aristoph. Plut. 8). CAPUT NIL, Nomen igitur habetis: Viri, Quid addam epitheti? Quid nisi stultissimi 1)? Nam quo alio honestiore cognomine Mystas suos compellet Dea STULTITIA? Sed quoniam non perinde multis notum est, quo genere 1) Nomen meum iam tenetis (nostis), viri stultissimi.
