Pagina 19 [19]
OCR
PRAEFATIO. IIl meam. Etenim non deerunt fortasse vitilitigatores "), qui calumnientur, partim leviores esse nugas, quam ut theologum deceant, partim mordaciores, quam ut Christianae conveniant modestiae, nosque clamitabunt veterem comoediam.”) aut Lucianum ™) quempiam referre, atque omnia mordicus arripere. Verum quos argumenti levitas et ludicrum offendit, cogitent velim, non meum hoc exemplum esse, sed idem iam olim a magnis auctoribus factitatum. Cum ante tot saecula Batpayouvozaviav ™) luserit Homerus, Maro culicem et moretum "), nucem Ovidius “). Cum 11) Vitilitigatores M. Cato vocabat litium avidos et alienorum operum calumniatores. Ad. II, 6, 19 (p. 589 B). 12) Cf. Horat. Sat. II, 10, 14—17 et Ars poet. 281—284. 13) Erasmo exemplo fuit „ille Rhetor et sophista celeberrimus” Samosatae ad annum fere 125 p. C. natus „qui et superciliosis abstinens Philosophorum praeceptis et solutioribus Poetarum lusibus, honestissimis simul et facetissimis salibus vitia ubique notat atque insectatur mortalium; idque facit tam scite tantaque cum fruge, ut cum nemo altius pungat, nemo tamen sit qui non aequo animo eius aculeos admittat” (Epist. 475 App. p. 1862 B). Aliquot dialogos a nostro latine redditos vide Op. omn.: Tom. I p. 185—340. 14) Hoc poematium non Homeri, quicunque tandem fuit, sed quarto demum a. C. saeculo ortum et Barpegopagiay inscribendum esse hodie affirmatur. 15) Sunt carmina ex ‘Appendice, quae dicitur, Vergiliana. Illius argumentum cognoscitur ex Elogio in fine: Parve culex, pecudum custos tibi tale merenti Funeris officium vitae pro munere reddit; hoc (Moretum est edulii rustici genús) describitur prima diei pars vitae rusticae. 16) Quamquam Erasmus in editione huius Elegiae, Joanni, Th. Mori filio dicata „et in nuce Nasonem esse” asseverat (Op. omn. Tom. I, p. 1190 sqq.) hodie tamen hoc carmen tali poeta indignum habetur. Argumentum sumptum ex Anthol, Palat. IX, 3.
