Pagina 13 [13]
OCR
Senatus Mulhusini emi curavit Basilius Amerbachius, Bonifacii filius, cuius ex hereditate anno 1661 sibi comparavit Civitas Basileensis. Ut de Gerardo Listrio (Lijster i. q. turdus) quaedam in medium proferam, qui unus, quantum mihi quidem innotuit, latine Frasmi opusculum commentatus est, erat hic quoque ex popularibus nostris 4). Oriundus ex oppido Rhenen medio fere saeculo XV, Alexandri Hegii discipulus, non solum Graece et Latine et Hebraice doctus verum etiam medicinae peritus, adeo in Roterodami mentem penetraverat, ut non deessent qui crederent hunc notas a se profectas sub illius nomine edidisse, quo facilius invidiam operis a scriptore ipso illustrati effugeret 5). Nihil autem verius quam huic docto viro, „Alteri Capnioni”, hoc commentarium acceptum nos referre, cui tantum tribuit Erasmus ut scripserit: Primum (Moria) a paucis intelligebatur donec Listrius adderet commentaria 6). De longa aliorum operum serie dicere omitto 7) vel ea de causa, „quod eius animi recessum solae in Moriam Erasmi lucubratiunculae ostendunt” 8), id tantum subiciens, tali viro scholis Zwollanis et Amisfurtanis praefecto, Ioannis Murmellii incluti doctoris, quocum Hegii disciplina adulescentulus usus erat, anno 1517 Daventriae propter laudis obtrectationem veneno interemti — iure an iniuria iam non quaero — mortem esse exprobratam, 4) Nuperrime de Listrio egit V. cl. H. C. Rogge in „Archief voor Nederlandsche Kerkgeschiedenis”, T. VII. f. 2, (Hagae Com. 1898) p- 203—220. 5) Ut Petrus Opmeer in Opere Chronograph. p. 454. 6) Epist. 264 (29 Aug. 1517) P. 261 C. 7) De quibus vid. Van der Aa, Biographisch Woordenboek der Nederlanden s. v. 8) Fr. Irenicus, Germaniae Exegesis, IL. 41.
