Page 28 [28]
OCR
Item V ergiliantm illud, A te principium , tibi definet, Huc pertinet, quod Demofthenes pronunciationem , ™ mer , 7 iSvregoy , Hai Tù Tosvoy effe dixit , vninerfam eloquentiam intelligens , Plato De legibus lib. 4. 0 af ela Éde y Wie nl 6 ma AcuGg À0)06 KAyny re Hee TEAST LD note pirardvortoy cerrety ray ex ov.id eSt, Tam Deus qui dem ipfe , quemadmodum uetufto nerbo dicitur , tum initium, tum finem,tum medium rerum omnium complettens , Plutarchus in commentario De liberis educandis ; 37109 ALTO Kote wio keer TEASUTEMOy CP TE 101g xepxrao dyoyn Bx ator nett Mocidrete vouines est. id eft, Quod unares, primum & medium, ac poftremum hic caput efl proba inftitutio,legitimag, eruditio. Ariftoteles libro Rhetoricorum tertio refert ex Alcidamante quodam,qui philofophiam, legum vallum ac foffam appellarit, omne legum prafidium in philofophia firis innuens . At philofophus eammetaphoramtanquam duram ac frigidam danmat ; quaft uero non durior fit illa fuperior yneuex xà mevuvn . Verum in oratione feria fortaffis uitiofg fuerint : in adagis nonitem offendit duricies,vt qua fepenumero uel enigmatum fimili ma ſint, ea, ferme laudatiſſima uideantur , qux paulo longius detorta fuerint . Proinde quoties fummam totins neZoti/, cr omne momentum prefidiumd, fignifica bimus,proram <& puppim, aut foffam e uallum dicemus. Quibufdam omnium rationumprora & pup= pis eft pecunia. Aduerfis Carthaginienfium vim Scipio foffa pariter & vallum erat, id eft, precipuum butamentum, Nihilad Parmenonisfuem. OuNy mene tlw regu tvoyre i,id eff, ‘Nibil ad Parmenonis fue . De emulatione dittum, que longo interuallo abelfet ab eo quod imitaretur . Plutarchus in Symponatum fit adagium narratad hancferme fentcntia : Parmeno quipiam fuit ex hominum eorum genere > qui noStris etiamtemporibus uarias animantitin & bominum uoces ita [tite imitantur ac reprafentant, ut audientibus tantum, non etiam midentibus, nere , non imitata noces uideantur . Negue defunt quos hoc artificiummaiorem in modum delectet. Parmenon igitur bac arte uulgo vt incundiRimus ita etiam celeberrimus fuiffe perhibetur : quem cum reliqui conarentur aemulari, ac protinus ab omnibus dicereturillud : & uf APN Ly nos THY TeppLevoy 70s w, hoc eſt, Rette quidem, uerumnibilad Parmenonis fuem , quidam prodit, wera fiucula fub alis occulta geflans.Huins vocem ch populus imitatitia eſſe crederet,ftatim4,,ficut folët, reclamaret,ri èy wiry n93¢ Tv Tæp tvorog. Quid bec ad Parmenonis fut pera fue depropta, ac propalam oftenfa,refellit illorit iudicium:utpote non ex vero, fed ex imaginatione profetky. Meminit idem Parmenonis ac ſuis adumbrata , in cómentaris De audiendis poetis. Nec intempeftiniter utemur hoc adagio , quoties aliquis opinione deceptus, dere perpera indicat.V eluti fi quis epigramma parum eruditum acneotericum, fupra modum admiraretur perfuafus antiquum effe. Rurfum fi quod antiquum effet & eruditum, cennupe rum damnaret . Tantum enim nalet hec imaginatio, vt eruditiſſimis etiam niris in indicando imponat. Syncretifmus. vt qui modo widebantur ho$tes accerrimi, repentein Jiemmam concordiam redigerentur . Id quod frequen ter exenire folet,maxime fi quado malum aliquod inciderit utrifque commune Plutarchus in commentario, È pirxNrpiacid eft, de fraterna charitate, recenfet, fimuld, explicat paremiam his uerbis,& 11 wivu incivo De pynporsbey c$ Ts 71005 TSEXIVAPSG OTRDO= ees y où punge TO Tots Gios aù? durrdy nù mnaita Ton Line, yes di Tos idole AUN 7099 fix DU, piuzpoyoy aid ram 20 put 0 TMX sxoixloyng RAIN stà nINEuodò res 3 if0vécy èmiovroy MOAEULI Oy dle AUTO IÀ cwwiseymo nr TET dys KeA¥pevOG UT aule uynen Tiaude , id eft,Praterea oportebit æ illud meminiffe, fratribus inter fe diffidentibus , obfertared, ut potiffimum eo tempore vonfisetudinem habeas et conuittum cum illorum amicis . Rurfum , inimicos fugias , neque admittas ad familiaricatem, illud uidelicet Cretenfiis exemplum fequutus , qu frequenter cum fattionibus &y bellis inteftinis inter fefe pugnarent , inuadentibus aliunde hoftibus,omil]a contentione coniunGhi fint:atqueis erat,quem illi fyncretifmum appellabant. HaGenus Plutarchus . Simile quiddam refert de Sudracis & Mallis Quintus Curtius libro 9.quos aliàs bella re inter fe Jolitos periculi focietas iunxerat, imminen te Alexandro , Pertinet buc quod alids ex Ariftotele referemus :ruxye rèç adponse nixxux. id eft, Conciliant homines mala. Adagium rette accommodabitur & inillos , qui amicitiam ineunt : non quod fe’ fè ex animo diligant, fed quod alter alterius opis egeat: aut quo ueluti coniunttis coptis communem inimich peffundent.Refertur et ab Apoftolio quoda By7ats no,recétilfimo apud Grecos puerbiorit coaceruatore. Qui circa falem & fabam. Pegs croc eù wocusy.i. Tuxta fale et fabä. In eos dicebatur, qui fefrmularent fire quod nefcirent . Siquidé dinini repofuri,faba & falé apponebant.V nde qui inter fefe de rebus arcanis cõmunicarët, T%e TSÈ dha ne nviocpoy appellabant . Ad bunc quidé modi feriptis legitur in Diogeniano,reliquis4, Gracarh paremiari colleCoribus. Verh Plutarchus in Sympofiacor problemati decade quarta , non fabá, ſed cumin feribit nifi fortë depranatus è coderc:Excivo Nn we juste NeAnbe Teo wR Gene ud KUL VON 071 TH pù mominov isty To w) vdovi At illud fortaffe vos fuit, quod aint, quiiuxta falem accu minit,quodillud quidé lautius , boc ſuauius . Rurſunz eiuſdemoperis decade quinta: Blureprogos Capen spy moeg sro ves dey ef cw oÀ SÈ dha nol xuivoy cd ee gout Myduivari . Quearebat Florus, cum apud ipſum canaremus, quina effent, quiin prouerbio iuxta falem & cumini: dicerentur. Apollophanes aiit eramaticus Sic cam quaftionem diffoluit,ut dicat adagium fumma familiaritat fignificare.Siquidem qui magnopere ine
