OCR
ENCOMIUM MORIAR ar irati una cum: (1) Ate ib terras pleapitem dederunt, quod fapientia ſua felicitati deorum importunus obftreperet , Neque mortalum uHusexulenr dignatur hofpitio , tantum abeftutilli in principum aulis fitlocus , in quibus tamen mea (2) x9Aæxiæ primas tenet, cui cum Momo non magis coiWenit , quam cum agno lupis, Itaque fublato illa jam multo licentius 4e fuavius nugantur dii, vere (3) foley a portés, ut ngait Homerus , nullo uidelicet centore, Quos enim non praber jocos ficulnus ille Priapus > Quos non ludos'exhibet furtis ac pazftigiis fiis Mercurius? Quin & Vuleanus ipfe im deorum conviviis (4) pawcamtoy agere confuevit, ac modo claudicatione , ‘modo cavillis, modo ridiculis di&is exhilarare compotationem. .Tum ge Stlenus ille fenex amator, (5) # «0p2bengs faltare folitus, una cum Polyphemo (6) Preeren Nymphis (7) E epverreduvfaltantibus. Satyri femicapri (8) Atellanas agitant. Pan infàlla quapiam cantiuncula rifum omuibus movet, B 3 quem 1. Nova. Hanc Homerus fingità Jove in terram dernrbatam, & hujus operainter mortales difidia nafci; 2: Adulatio, 3. Peatè viventes, 4» Morionem, 5. Genusfaltationis. 6: Vox fiéta, qua reprefentatur faltario Polyphemi. 7. Saltationis genus nudis pedibus, 8, Choreas “ab Atellaurbe.